Verbum

анлайнавы слоўнік

раздра́пваць

‘раздзіраць, драпаць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	раздра́пваю	раздра́пваем
2-я ас.	раздра́пваеш	раздра́пваеце
3-я ас.	раздра́пвае	раздра́пваюць
Прошлы час
м.	раздра́пваў	раздра́пвалі
ж.	раздра́пвала
н.	раздра́пвала
Загадны лад
2-я ас.	раздра́пвай	раздра́пвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	раздра́пваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

rozdzierać

незак. раздзіраць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozszarpywać

незак. раздзіраць; рваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

расчёсывать несов.

1. расчэ́сваць;

2. (тело) расчу́хваць, раздзіра́ць, надзіра́ць; см. расчеса́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

claw² [klɔ:] v.

1. дра́паць, драць, раздзіра́ць, (і)рва́ць

2. схапі́ць, схваці́ць (кіпцюрамі, лапамі)

3. пра́гна хапа́ць (рукой); заграба́ць (грошы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

раздзіра́нне ср.

1. разрыва́ние, раздира́ние;

2. разрыва́ние;

3. цара́панье; расцара́пывание; расчёсывание;

1-3 см. раздзіра́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздзіра́цца несов.

1. разг. разрыва́ться, раздира́ться;

2. страд. разрыва́ться; раздира́ться; расте́рзываться; см. раздзіра́ць ^{1, 2}

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

rozdrapywać

незак.

1. раздзіраць;

2. перан. расцягваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rozrywać

незак.

1. раздзіраць; разрываць;

2. забаўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Раздо́ргнуць ’разарваць’ (Нас.), раздо́рганы ’разарваны на часткі’ (Нас.). Да до́ргнуць ’рэзка таргануць’ (Юрч.), параўн. рус. смал. дарга́ць ’рваць, раздзіраць’, калуж. до́ргать ’тузаць’, чэш. дыял. drhat ’скубаць пёры’, серб. дрга́стити ’моцна часаць, раздзіраць’, што ўзводзяць да прасл. *dьrgati (ЭССЯ, 5, 221), роднаснага *dьrati (гл. драць).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)