справядлі́васць, -і, ж.

1. гл. справядлівы.

2. Справядлівыя, аб’ектыўныя адносіны да каго-н.

Раздзяліць грошы па справядлівасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

размача́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Растрапаць, раздзяліць на валокны.

Р. канец вяроўкі.

|| незак. размача́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

адбензі́ніць

‘раздзяліць газ на фракцыі’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. адбензі́ню адбензі́нім
2-я ас. адбензі́ніш адбензі́ніце
3-я ас. адбензі́ніць адбензі́няць
Прошлы час
м. адбензі́ніў адбензі́нілі
ж. адбензі́ніла
н. адбензі́ніла
Загадны лад
2-я ас. адбензі́нь адбензі́ньце
Дзеепрыслоўе
прош. час адбензі́ніўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

przedzielić

зак. раздзяліць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

зані́раваць

‘раздзяліць (раздзяляць) што-небудзь на зоны’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. зані́рую зані́руем
2-я ас. зані́руеш зані́руеце
3-я ас. зані́руе зані́руюць
Прошлы час
м. зані́раваў зані́равалі
ж. зані́равала
н. зані́равала
Загадны лад
2-я ас. зані́руй зані́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час зані́руючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зані́раваць

‘раздзяліць (раздзяляць) што-небудзь на зоны’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зані́рую зані́руем
2-я ас. зані́руеш зані́руеце
3-я ас. зані́руе зані́руюць
Прошлы час
м. зані́раваў зані́равалі
ж. зані́равала
н. зані́равала
Загадны лад
2-я ас. зані́руй зані́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час зані́раваўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

змача́ліць

‘раздзяліць што-небудзь, раскудзеліць на валокны’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. змача́лю змача́лім
2-я ас. змача́ліш змача́ліце
3-я ас. змача́ліць змача́ляць
Прошлы час
м. змача́ліў змача́лілі
ж. змача́ліла
н. змача́ліла
Загадны лад
2-я ас. змача́ль змача́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час змача́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

раскудзе́ліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што (разм.).

Растрапаць, раздзяліць на валокны; раскудлаціць.

Вецер раскудзеліў валасы.

|| незак. раскудзе́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

раздзе́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да раздзяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

раздзяля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да раздзяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)