пу́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; незак., каго (што).

Страшыць, пужаць (жывёлу); пужаючы, разганяць, адганяць адкуль-н.

Машыны пудзілі жывёлу.

П. варон.

|| зак. спу́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны, напу́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны і успу́дзіць, -джу, -дзіш, -дзіць; -джаны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

*Ро́зган, ро́згын ’баразна, што раздзяляе значныя ўчасткі поля’ (палес., Выг.). Да разгон, разганя́ць < раз- (роз-) і гнаць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

versprngen vt рассе́йваць, разганя́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

развола́кивать несов.

1. развалака́ць, развала́кваць;

2. безл. разганя́ць; см. разволо́чь;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

verschuchen vt спу́дзіць; разганя́ць (напр., сон)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

dispel

[dɪˈspel]

v.t.

разганя́ць, разьве́йваць

to dispel doubt — разьве́яць сумне́ў

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

tear-gas

[ˈtɪrgæs]

v.t.

1) ужыва́ць сьлезаце́чны газ

2) разганя́ць сьлезаце́чным га́зам

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

zersprngen vt

1) разрыва́ць; узрыва́ць

2) разганя́ць (натоўп)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

disperse

[dɪˈspɜ:rs]

v.

1) разганя́ць; разьве́йваць

2) рассыла́ць; раскіда́ць, пашыра́ць

3) разьве́йвацца, расьцяру́швацца

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

рассе́ивать несов.

1. (разгонять) разганя́ць;

2. (свет, энергию) рассе́йваць;

3. перен. (сомнения, тревогу) рассе́йваць, разве́йваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)