шэры́ф​2

(ар. šarīf)

асоба знатнага паходжання ў мусульманскіх краінах, што вядзе свой радавод ад заснавальніка ісламу Магамета.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

lineage

[ˈlɪniɪdʒ]

n.

1) радаво́д -у m.

2) род -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ancestry [ˈænsestri] n.

1. род, пахо́джанне, радаво́д;

She comes of distinguished ancestry. Яна дваранскага паходжання.

2. про́дкі; пра́шчуры

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ГЕНЕАЛАГІ́ЧНАЕ ДРЭ́ВА,

схема радаводу ў выглядзе дрэва; адзін з відаў афармлення генеалагічнай інфармацыі. Імя родапачынальніка змяшчаюць у аснове генеалагічнага дрэва, а на ствале і галінах — імёны, біягр. звесткі, часам партрэты і гербы яго нашчадкаў. Дадатковая інфармацыя даецца з дапамогай колераў: медальёны з імёнамі замужніх жанчын прынята пазначаць ліловым колерам, дзяўчат — сінім, мужчын, якія мелі нашчадкаў, — жоўтым, без нашчадкаў — чырвоным. Жывых членаў роду пазначаюць зялёным колерам. У выглядзе генеалагічнага дрэва падаецца радавод Ісуса Хрыста (у т. л. ў «Псалтыры» 1517 Ф.​Скарыны).

т. 5, с. 151

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

genealogiczny

genealogiczn|y

генеалагічны; радаслоўны;

drzewo ~e — генеалагічнае дрэва; радавод

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

parentage

[ˈperəntɪdʒ]

n.

1) пахо́джаньне (ад бацько́ў), лі́нія ро́днасьці, радаво́д -у m.

2) бацько́ўства, мацяры́нства n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

НЕЧУХРЫ́Н (Аляксандр Мікалаевіч) (н. 30.9.1952, г. Томск, Расія),

бел. гісторык. Д-р гіст. н. (1993), праф. (1995). Скончыў Томскі ун-т (1974). З 1979 працуе ў Гродзенскім ун-це (з 1984 заг. кафедры ўсеагульнай гісторыі). Даследаванні ў галіне метадалогіі гісторыі, гістарыяграфіі ўсеагульнай гісторыі і гісторыі Беларусі. Адзін з аўтараў навук. дапаможніка для студэнтаў ВНУ «Метадалогія гісторыі» (1996).

Тв.:

Историки Гродненщины. Гродно, 1989;

Методологические основы российской историографии в 80-е гг. XIX в. — 1917 г. (смена парадигм) // Наш радавод. 1994. Кн. 6, ч. 1;

Философско-исторические воззрения Н.​И.​Кареева // Там жа. 1996. Кн. 7;

Мир абсолютных ценностей: А.​С.​Лаппо-Данилевский (разам з С.​П.​Рамазанавым) // Историки России, XVIII — начало XX в. М., 1996.

т. 11, с. 305

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

genealogy

[,dʒi:niˈælədʒI]

n., pl. -gies

1) радаво́дная f.

2) радаво́д -у m., генэалёгія f.

3) выяўле́ньне або́ дасьле́даваньне радаво́ду

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

НІКАЛА́ЕЎ (Мікалай Віктаравіч) (21.11.1955 21.2.1955, г. Шчучын Гродзенскай вобл.),

бел. гісторык. Д-р філал. н. (1997). Скончыў БДУ (1977). З 1978 жыве ў Санкт-Пецярбургу. Працаваў у Ленінградскім аддзяленні Ін-та археалогіі АН СССР, удзельнічаў у раскопках стараж. Навагрудка, Старой Ладагі. З 1978 працуе ў Расійскай Нац. б-цы. Адзін з заснавальнікаў і чл. Прэзідыума Міжнароднай асацыяцыі беларусістаў. Адзін са стваральнікаў і чл. праўлення Бел. грамадска-культ. т-ва ў Санкт-Пецярбургу. Даследуе гісторыю культуры Беларусі, бел. мастацтва, гісторыю праваслаўнай царквы на Беларусі.

Тв.:

Несвижская библиотека князей Радзивиллов // Книга в России XVIII — середины XIX в. Л., 1989;

Іван Грыгаровіч — гісторык беларускай царквы: Знаходка ў Аддзеле рукапісаў // Наш радавод. Гродна, 1992. Кн. 4, ч. 1;

Кірылічнае кнігапісанне ў Вільні ў XV — першай палове XVI ст. // Спадчына. 1993. № 3;

Палата кнігапісная. Мн., 1993.

Л.​У.​Языковіч.

т. 11, с. 334

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

trace​3 [treɪs] v.

1. сачы́ць, высо́чваць

2. вызнача́ць пахо́джанне;

He traces his descent back to an old Norman family. Яго радавод вядзецца ад нарманскіх часоў.

3. калькава́ць; здыма́ць ко́пію

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)