пі́ва, -а, н.

Слабаалкагольны пеністы напітак з ячменнага соладу і хмелю.

Піва не зварыш з кім-н. (перан.: цяжка дагаварыцца; разм.).

|| памянш. піўцо́, -а́, н. (разм.).

|| прым. піўны́, -а́я, -о́е.

Піўная бочка.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

по́ртэрны, ‑ая, ‑ае.

1. Які мае адносіны да портэру.

2. у знач. наз. по́ртэрная, ‑ай, ж. Уст. Піўная.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

піўны́, ‑ая, ‑ое.

Які мае адносіны да піва; прызначаны для піва. Піўная бутэлька. // Уласцівы піву. Піўны смак.

•••

Як піўны кацёл гл. кацёл.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

piwiarnia

ж. піўная; піўны бар; шынок

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

alehouse

[ˈeɪlhaʊs]

n.

піўна́я f., бар -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Bíerhalle f -, -n піўна́я, [піўны́] шыно́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

pub

[pʌb]

n., informal

шыно́к -ка́ m.; карчма́, піўна́я f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

public house

шыно́к -ка́ m.; карчма́, піўна́я f.; тавэ́рна f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Bíerlokal n -s, -e піўна́я, [піўны́] шыно́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Kéller m -s, - склеп, падва́л, піўна́я

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)