распило́вщик спец. распіло́ўшчык, -ка м., пі́льшчык, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пили́льщик

1. прост., см. пи́льщик​ 1;

2. зоол. пі́льшчык, -ка м.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пи́льщик

1. (рабочий) пі́льшчык, -ка м.;

2. зоол., см. пили́льщик​ 2;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

◎ Пілаўшчы́к ’пільшчык’ (дзятл., ЛА, 3). Да пілаваць < піла (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Пі́льчык (пыльных) ’пільшчык’ (пін., ЛА, 3). Да піліцьі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Пілі́льшчык ’насякомае пільшчык’ (карм., Мат. Гом.). З рус. пилильщик ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Піле́чнік ’пільшчык’ (ваўк., Сл. ПЗБ; ЛА, 3). З польск. pilecznik ’тс’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Пілава́ннік ’пільшчык’ (зэльв., ЛА, 3). У выніку асіміляцыі з лінавальны < пілаваць. Да піла (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

◎ Піля́р (пыляр) ’пільшчык’ (бяроз., ЛА, 3). Да піліць/. Суф. — ’ар. як у махляр, званар.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

tracz

м.

1. пільшчык, распілоўшчык;

2. абл. пільня, лесапільны завод

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)