блиста́тельный бліску́чы; (пышный — ещё) пы́шны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sumptuous [ˈsʌmptʃuəs] adj. fml дарагі́, пы́шны, раско́шны;

a sumptuous feast пы́шны баль

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пы́шнасць ж., в разн. знач. пы́шность; см. пы́шны

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

magnificent [mægˈnɪfɪsnt] adj. цудо́ўны, пы́шны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

раско́шны, -ая, -ае.

1. Які вызначаецца багаццем, раскошаю.

Р. кабінет.

Р. касцюм.

2. Пышны, прыгожы.

Раскошныя валасы.

3. Прасторны, велічны, прыгожы.

Р. палац.

|| наз. раско́шнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пу́льхны, -ая, -ае.

1. Пухлы, быццам надзьмуты; тоўсты.

Пульхныя вусны.

Пульхныя рукі.

2. Мяккі, пышны.

Пульхныя аладкі.

3. Лёгкі, пухкі.

П. снег.

Пульхная зямля.

|| наз. пу́льхнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пы́шна прысл. гл. пышны

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ларэнца «Пышны» Медычы 7/122

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

пы́шный в разн. знач. пы́шны;

пы́шный наря́д пы́шны ўбор;

пы́шная причёска пы́шная прычо́ска;

произнести́ пы́шную речь сказа́ць пы́шную прамо́ву.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

luxuriös a раско́шны, пы́шны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)