прэпарава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прэпараваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэпарава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прэпараваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

препари́ровать сов. и несов., прям., перен. прэпарава́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прэпары́раваць

гл. прэпараваць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

анатамі́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Прэпараваць труп, разрэзаць (разразаць) яго для навуковых або судова-медыцынскіх мэт.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

spreparować

зак.

1. прэпараваць;

2. змайстраваць, зрабіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

анатамі́раваць

(ад гр. anatome = рассячэнне)

прэпараваць труп для навуковых або судова-медыцынскіх мэт.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

prepare

[prɪˈper]

v.

1) рыхтава́ць (-ца), падрыхто́ўваць (-ца)

to prepare a meal — згатава́ць стра́ву

2) прэпарава́ць, вырабля́ць хімі́чныя прэпара́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

präparíeren vt

1) анат. прэпара́ваць

2) набіва́ць чу́чала; засу́шваць (расліны)

3) падрыхто́ўваць, рыхтава́ць (заданне)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)