прышпі́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прышпільваць — прышпіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пришпи́лить сов. прышпілі́ць, мног. папрышпі́льваць, папрышпіля́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

папрышпі́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Прышпіліць што‑н. у многіх месцах, прышпіліць усё, многае. [Сцёпа:] — У мяне ёсць кнопкі. Табе сто штук і мне сто. Ты пойдзеш па Падгорнай, а я па Крашчэнскай. Папрышпільваем [пракламацыі], як кажу. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

уплікну́ць

‘уплесці, прышпіліць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уплікну́ уплікнё́м
2-я ас. уплікне́ш уплікняце́
3-я ас. уплікне́ уплікну́ць
Прошлы час
м. уплікну́ў уплікну́лі
ж. уплікну́ла
н. уплікну́ла
Загадны лад
2-я ас. уплікні́ уплікні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час уплікну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заколо́ть сов.

1. закало́ць;

2. (прикрепить) прыкало́ць, прышпілі́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напрышпі́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Прышпіліць, прыкалоць да чаго‑н. у вялікай колькасці. Напрышпільваць кветак да сукенкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перашпіля́ць

‘расшпіліўшы, зашпіліць што-небудзь нанова, іначай; прышпіліць, прыкалоць што-небудзь іначай, у другім месцы’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перашпіля́ю перашпіля́ем
2-я ас. перашпіля́еш перашпіля́еце
3-я ас. перашпіля́е перашпіля́юць
Прошлы час
м. перашпіля́ў перашпіля́лі
ж. перашпіля́ла
н. перашпіля́ла
Загадны лад
2-я ас. перашпіля́й перашпіля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перашпіля́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

podpiąć

зак. падшпіліць, прышпіліць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wpiąć

зак. уваткнуць; прышпіліць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

пристегну́ть сов.

1. (застегнуть) прышпілі́ць;

2. перен. прыблы́таць, прыцягну́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)