Verbum

анлайнавы слоўнік

падна́джваць

‘прынаджваць, вабіць, прыцягваць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыцягну́ць гл. прыцягваць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

ІМПАЗА́НТНАСЦЬ (ад франц. imposant значны, паважны),

велічнасць, паважнасць, здольнасць прыцягваць увагу сваім знешнім выглядам, манерамі.

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

прыця́гванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. прыцягваць (у 1 знач.) — прыцягнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ча́ліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; незак., што.

Прыцягваць або прымацоўваць прычальным канатам, чалам.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыця́гвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыцягнуцца.

2. Зал. да прыцягваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ва́біць, -блю, -біш, -біць; незак., каго.

1. Захапляючы, зачароўваючы сваім выглядам, прыцягваць да сябе.

Поўдзень вабіць сваёй прыродай.

2. Падзываць птушак, звяроў, падрабляючы іх голас.

В. свістам птушак.

|| зак. пава́біць, -блю, -біш, -біць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

arraign [əˈreɪn] v. law прыця́гваць да суда́; абвінава́чваць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

przyciągać

незак. прыцягваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

мани́ть несов.

1. (звать) клі́каць, зваць;

2. перен. ва́біць, прыця́гваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)