Прышу́ліцца ’прыхіліцца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прышу́ліцца ’прыхіліцца’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
przyczaić się
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
zataić się
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
стаі́цца, стаю́ся, сто́ішся, сто́іцца;
1. Схавацца і
2. Не прызнацца ў чым
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
zaczaić się
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
прини́кнуть
1. (припасть) прыпа́сці; (прижаться) прытулі́цца,
2.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прычаі́цца (прычаі́тісе) ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
przywarować
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
ка́ня, ‑і,
1. Драпежная птушка сямейства ястрабіных, дакучлівы манатонны крык якой нагадвае слова «піць»; сарыч, канюк.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
káuern
1.
2. ~, sich
1) прыса́джвацца на ку́кішкі; сядзе́ць ску́рчыўшыся
2)
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)