прысы́пка, -і, ДМ -пцы, ж.

1. гл. прысыпаць.

2. Парашок, якім прысыпаюць хворае месца (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прысыпа́цца, ‑а́ецца; незак.

Зал. да прысыпа́ць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысы́пка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. прысыпа́ць ​1 — прысы́паць.

2. Рэчыва, парашок, якім прысыпаюць што‑н. Купіць прысыпку. Дзіцячая прысыпка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прысы́паны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прысы́паць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

тальк, -у, м.

Слаісты мяккі мінерал звычайна белага колеру, які выкарыстоўваецца ў выглядзе парашку ў тэхніцы і медыцыне.

Прысыпаць талькам.

|| прым. та́лькавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прысы́паны в разн. знач. присы́панный; см. прысы́паць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысыпа́цца несов., страд. присыпа́ться; см. прысыпа́ць I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przysypać

зак. прысыпаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

przysypywać

незак. прысыпаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прысыпа́нне ср. присыпа́ние, присы́пка ж.; см. прысыпа́ць I

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)