Verbum

анлайнавы слоўнік

ажарэ́б, -у, м. (спец.).

1. Жарабенне; роды ў кабыл, асліц, вярблюдзіц.

2. Прыплод кабыл, асліц, вярблюдзіц.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

свінама́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Свіння, якая дае прыплод.

|| прым. свінама́тачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

парасі́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ро́сіцца; незак.

Пра свінню, вожыка, барсука: нараджаць, прыводзіць прыплод.

|| зак. апарасі́цца, -ро́сіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

мнагапло́ддзе, ‑я, н.

Здольнасць даваць вялікі прыплод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мнагапло́дны, ‑ая, ‑ае.

Які дае вялікі прыплод. Мнагаплодная парода авечак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аўцама́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Авечка, якая дае прыплод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

свінама́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Свіння, якая дае прыплод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

трусама́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Трусіха, якая дае прыплод.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыпло́джваць

‘даваць прыплод (прыплоджваць каго-небудзь, што-небудзь і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ажарэ́б, ‑у, м.

1. Роды ў кабыл, асліц, вярблюдзіц; жарабенне.

2. Прыплод кабыл, асліц, вярблюдзіц.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)