прико́вывать несов., в разн. знач. прыко́ўваць; см. прикова́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыко́ўвацца несов., возвр., страд. прико́вываться; см. прыкава́цца, прыко́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыко́ўванне ср., в разн. знач. прико́вка ж.; см. прыко́ўваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przygważdżać

незак.

1. прыбіваць;

2. перан. прыкоўваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

transfix [trænsˈfɪks] v.

1. прані́зваць; прако́лваць (шпагай, кінжалам)

2. прыко́ўваць да ме́сца;

She stood transfixed with terror. Яна скамянела ад страху.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

звяртаць увагу, прыкоўваць увагу, глядзець, уважаць

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

chain​2 [tʃeɪn] v.

1. замацо́ўваць ланцуго́м, прымацо́ўваць ланцуга́мі

2. трыма́ць у ланцуга́х, кайдана́х; прыко́ўваць, прывя́зваць (таксама перан.);

chain (up) a dog пасадзі́ць саба́ку на ланцу́г

3. зачыні́ць на ланцужо́к (дзверы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

arrest

[əˈrest]

1.

v.t.

1) арышто́ўваць

2) затры́мваць; спыня́ць

arrested development — затрыма́нае разьвіцьцё

3) зьвярта́ць, захапля́ць, прыко́ўваць

to arrest someone’s attention — захапі́ць не́чыю ўва́гу

2.

n.

1) а́рышт -у m.; зьняво́леньне n.

2) спыне́ньне, затрыма́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

kétten

1. vt прыко́ўваць, прывя́зваць; закава́ць у ланцугі́ [кайданы́];

j-n an sich (D) ~ прыкава́ць каго́-н. да сябе́, звяза́ць чый-н. лёс са сваі́м

2. ~, sich

1) злуча́цца

2) (an A) прывя́звацца (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

root​2 [ru:t] v.

1. пуска́ць карані́, укараня́цца (пра расліны)

2. рыць зямлю́(пра жывёл)

3. (about/around/through) капа́цца, шука́ць;

root through a bag капа́цца у су́мцы;

I managed to root out a copy of the magazine. Мне ўдалося адшукаць экзэмпляр часопіса.

4. (to) прыко́ўваць (перан.);

Fear rooted him to the ground. Страх прыкаваў яго на месцы.

5. : ro ot for smb. infml заахво́чваць; адабра́ць, хвалі́ць, падтры́мліваць каго́-н.

root out [ˌru:tˈaʊt] phr. v. выкараня́ць, вынішча́ць (перан.)

root up [ˌru:tˈʌp] phr. v. выкарчо́ўваць, выко́пваць (пра расліны)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)