сімпто́м, ‑у, м.
1. Характэрнае праяўленне або знешняя прыкмета якой‑н. хваробы. Сімптомы захворвання.
2. Кніжн. Знешняя прыкмета чаго‑н. Сімптомы гаспадарчага крызісу. □ [Касманаўты:] «Чаму ўзарваліся рухавікі? Першыя сімптомы непаладак у іх з’явіліся, калі мы ледзь увайшлі ў магнітнае поле планеты». Шыцік.
[Ад грэч. symptōma — супадзенне, прыкмета.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адме́та, ‑ы, ДМ ‑меце, ж.
Прыкмета, характэрная рыса. Спрадвечная адмета восені — цішыня — жыла тут. Пташнікаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асаблі́васць, ‑і, ж.
Характэрная, адметная ўласцівасць, якасць, прыкмета каго‑, чаго‑н. Псіхічныя асаблівасці чалавека. Асаблівасці правапісу.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
по́льскасць, ‑і, ж.
Уласцівасць, прыкмета польскага (у 1 знач.). [Пшэбора] Наўперад зняў канфедэратку, Як сведку польскасці ў краю. Колас.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сэнсаадро́знівальны, ‑ая, ‑ае.
Які служыць сродкам сэнсавага адрознення аднаго чаго‑н. ад другога. Сэнсаадрознівальная функцыя гукаў. Сэнсаадрознівальная прыкмета.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
СІМПТО́М (ад грэч. symptōma супадзенне, прыкмета),
характэрнае праяўленне або прыкмета хваробы. Бываюць С. суб’ектыўныя, пра якія хворы паведамляе ўрачу (напр., боль, слабасць), і аб’ектыўныя (вызначаюцца ўрачом у час абследавання); агульныя, характэрныя для многіх хвароб (напр., павышэнне т-ры) і патагнаманічныя, характэрныя толькі для пэўнага захворвання (напр., болі ў вобласці паясніцы пры хваробе нырак).
т. 14, с. 388
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
hallmark1 [ˈhɔ:lmɑ:k] n.
1. адзна́ка, прыме́та, прыкме́та
2. прабі́рнае кляймо́, про́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
intimation [ˌɪntɪˈmeɪʃn] n. fml
1. намёк, знак (чаго-н.), прыкме́та
2. паведамле́нне
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
storm cloud [ˈstɔ:mklaʊd] n. навальні́чная хма́ра; прыкме́та, яка́я прадка́звае бяду́; «хма́ра на небасхі́ле»
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
attribute1 [ˈætrɪbju:t] n.
1. прыкме́та; уласці́васць; характэ́рная ры́са;
2. ling. азначэ́нне; атрыбу́т
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)