assignment [əˈsaɪnmənt] n.

1. зада́нне; даручэ́нне

2. прызначэ́нне, назначэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

desygnacja

ж. прызначэнне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

posłannictwo

н. прызначэнне, місія

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

фотапано́, нескл., н.

Фатаграфія вялікіх памераў, якая мае дэкаратыўнае прызначэнне. Упрыгожыць сцены клуба фотапано.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АГРЭМА́Н (франц. agrement),

папярэдняя згода ўрада адной краіны на прызначэнне пэўнай асобы ў якасці кіраўніка дыпламат. прадстаўніцтва другой краіны. Паводле Венскай канвенцыі аб дыпламат. зносінах 1961 без агрэману такое прызначэнне не можа адбыцца. Пасля атрымання агрэману асоба становіцца персонай грата. Прычыны адмовы ў агрэману тлумачыць не абавязкова.

т. 1, с. 87

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

асігна́цыя

(лац. assignatio = прызначэнне)

папяровы грашовы знак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ПАСІ́ЎНЫЯ РАХУ́НКІ,

асноўныя рахункі бухгалтарскага ўліку, якія адлюстроўваюць крыніцы ўтварэння гасп. сродкаў і іх мэтавае прызначэнне.

т. 12, с. 162

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

designation [ˌdezɪgˈneɪʃn] n. fml

1. прызначэ́нне, вылучэ́нне (на пасаду, пост)

2. ты́тул

3. ling. на́зва, найме́нне, абазначэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

спецыялізава́цца, -зу́юся, -зу́ешся, -зу́ецца; -зу́йся; зак. і незак., на чым, па чым, у чым.

1. Набыць (набываць) спецыяльныя веды, якую-н. спецыяльнасць.

С. па садаводстве.

2. Дзейнічаць, развівацца ў выразна акрэсленым кірунку; мець спецыяльнае прызначэнне.

С. па вытворчасці гадзіннікаў.

|| наз. спецыяліза́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

nomination [ˌnɒmɪˈneɪʃn] n.

1. вылучэ́нне кандыда́та (на выбарах і для прызначэння на пасаду)

2. назначэ́нне, прызначэ́нне (на пасаду)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)