Прыя́ліцца ’чапляцца, прыдзірацца’ (Нас.). Гл. яліцца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Прысі́кацца (прысі́катысь) ’прыставаць, лезці ў бойку і пад.’ (Клім.). Укр. присі́катися ’прычапіцца, прыдрацца, прыстаць’, рус. дан., урал. присика́ться, приси́каться ’прыдзірацца, чапляцца’. Няясна. Прымаючы пад увагу агалосоўку кораня ва ўкраінскім слове, параўн. укр. присіка́ти ’прыпыняць’, з прысяка́ць да сячы́ (гл.). Распаўсюджаная ў славянскіх мовах семантычная мадэль ’біць, рэзаць, драць, калоць’ — ’прыдзірацца, быць сварлівым і да т. п.’, параўн. прыдзірацца, рус. подкалывать і інш.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

прычэ́пісты, ‑ая, ‑ае.

Разм. Схільны чапляцца, прыдзірацца да каго‑, чаго‑н.; прыдзірлівы; назойлівы. Падаючы.. [нататку] прычэпістай Зосі, .. [Сымон] сказаў крыху вінаватым голасам: — Ведаеш, Зося! Хацеў напісаць як мага карацей, але нічога не выходзіць. Дубоўка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

carp​2 [kɑ:p] v.

1. (at) прыдзіра́цца, чапля́цца; незычлі́ва/нядобразычлі́ва/зласлі́ва крытыкава́ць

2. бурча́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

krítteln vi прыдзі́рліва крытыкава́ць; чапля́цца, прыдзіра́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

schikaníeren vt прыдзіра́цца, чапля́цца (да каго-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

quéngeln vi

1) ныць, бурча́ць

2) прыдзіра́цца, чапля́цца

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

upbraid [ʌpˈbreɪd] v. fml папрака́ць; прыдзіра́цца, чапля́цца;

She upbraided me for my incompetence. Яна папракала мяне ў маёй некампетэнтнасці.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Патыка́цца, патыка́ць, потыка́ць, навагр. патыкава́ць ’дражніць, злаваць, дражніцца’, ’прыставаць’, ’жартаваць’ (Янк. 1, ТС; жытк., Мат. Гом.; навагр., Сцяшк. Сл.). Паланізм. Параўн. ст.-польск. potykać ’чапаць, чапляцца, прыдзірацца’, ’падазраваць, абвінавачваць’, potykać się ’змагацца (ў рукапашным баі)’. Гл. таксама паты́чка.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

przyczepiać się

незак.

1. прычапляцца, прычэплівацца;

2. перан. чапляцца, прыставаць, прыдзірацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)