проби́вка ж., разг., спец.

1. (действие) прабі́ўка, -кі ж., прабіва́нне, -ння ср.; канапа́чанне, -ння ср.; см. пробива́ть;

2. (материал, которым конопатят) па́кулле, -лля ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пробива́ться

1. в разн. знач. прабіва́цца; (о волосах — ещё) высяда́ць; (о растениях — ещё) узыхо́дзіць;

2. (преодолевать нужду) разг. перабіва́цца; см. проби́ться;

3. страд. прабіва́цца; праканапа́чвацца; см. пробива́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прони́зывать несов.

1. (продевать сквозь что) прані́зваць, пралы́гваць, праця́гваць;

2. (пробивать насквозь) прабіва́ць, прайма́ць, прако́лваць, праціна́ць;

3. перен. (проникать внутрь кого-, чего-л.) прайма́ць, прані́зваць; см. прониза́ть 1, 3, 4;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выбіва́ць несов.

1. выбива́ть; вышиба́ть;

2. перен., разг. (выводить кого-л. из нормального состояния) выбива́ть;

3. (получать что-л. в результате ударов чего-л.; стреляя, попадать определённое количество раз) выбива́ть;

4. (принуждать отступать) выбива́ть;

5. (ударяя, очищать от чего-л.) выбива́ть, выкола́чивать;

6. (извлекать) выбива́ть;

7. (выдавливать, вычеканивать) выбива́ть, вычека́нивать;

8. (оставлять отпечаток на чём-л.) выбива́ть;

9. (уничтожать градом) выбива́ть;

10. (делать выбоины) выбива́ть;

11. (ударами извлекать дробные звуки) выбива́ть;

12. разг. (ударами отсчитывать, бить определённое время) пробива́ть;

13. (приносить откуда-л., выбрасывать — волнами и т.п.) выноси́ть;

14. выви́хивать;

15. перен., разг. (с трудом добиваться чего-л., получать что-л.) выбива́ть;

1-15 см. вы́біць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

доро́га в разн. знач. даро́га, -гі ж.;

желе́зная доро́га чыгу́нка;

подзе́мная желе́зная доро́га падзе́мная чыгу́нка;

подвесна́я желе́зная доро́га падве́сная чыгу́нка;

шоссе́йная доро́га шаша́, шашэ́йная даро́га;

больша́я доро́га а) гасці́нец, бальша́к, шлях; б) перен. вялі́кая даро́га;

просёлочная доро́га прасёлачная даро́га;

столбова́я доро́га а) гасці́нец, бальша́к, шлях; б) перен. прама́я даро́га;

то́рная доро́га прям., перен. бі́ты (пратапта́ны, пракла́дзены) шлях, бі́тая (пратапта́ная, пракла́дзеная) даро́га;

ска́тертью доро́га! гла́дкай даро́гі!, з лёгкім ве́трам!;

переби́ть, перебежа́ть доро́гу перайсці́, перабе́гчы даро́гу;

пробива́ть доро́гу прабіва́ць даро́гу;

туда́ (ему́) и доро́га туды́ (яму́) і даро́га;

как горо́х при доро́ге як гаро́х пры даро́зе;

стать на доро́ге (чьей) стаць на даро́зе (чыёй);

идти́ свое́й доро́гой ісці́ сваёй даро́гай;

пойти́ по плохо́й (дурно́й) доро́ге пайсці́ па дрэ́ннай даро́зе.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)