праме́ністы, см. прамяні́сты 2

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праме́ністы, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і прамяністы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

promienisty

прамяністы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

beaming [ˈbi:mɪŋ] adj.

1. зіхо́ткі, прамяні́сты

2. са све́тлай усме́шкай; ра́дасны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

АКТЫНА... [ад грэч. aktis (aktinos) прамень],

першая састаўная частка складаных слоў, якая адпавядае па значэнні слову «прамяністы», словазлучэнню «прамянёвая энергія», напр. актыналіт, актынаметрыя.

т. 1, с. 212

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПАТО́К ВЫПРАМЯНЕ́ННЯ, прамяністы паток,

паток энергіі, якая пераносіцца эл.-магн. хвалямі. Шчыльнасць П.в. вызначаецца Пойнтынга вектарам. Адзінка П.в. ў СІ — ват. Гл. таксама Светлавы паток.

т. 12, с. 180

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

лучи́стый

1. праме́нны;

лучи́стая эне́ргия праме́нная эне́ргія;

2. перен. прамяні́сты, я́сны;

лучи́стые глаза́ прамяні́стыя (я́сныя) во́чы;

лучи́стый взгляд прамяні́сты (я́сны) по́зірк.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

effulgent

[ɪˈfʌldʒənt]

adj.

бліску́чы, прамяні́сты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

паярчэ́ць, ‑эе; зак.

Стаць яркім, ярчэйшым. Вочы ў Васіліны успыхнулі ад здзіўлення, прамяністы блакіт нібы паярчэў у іх. Хадкевіч. Колеры адразу паярчэлі, дзень здаўся яснейшым. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

vibrant

[ˈvaɪbrənt]

adj.

1) які́ вібру́е; які́ дае́ рэзана́нс

2) Figur. жва́вы, прамяні́сты

a vibrant personality — прамяні́сты хара́ктар

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)