садзе́йнічаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак., каму-чаму.

Аказваць садзейнічанне, дапамагаць, спрыяць. Уся тэарэтычная і практычная дзейнасць Маркса і Энгельса садзейнічала палітычнаму і ідэйнаму развіццю гэтага класа [пралетарыяту]. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

юрыспрудэ́нцыя, ‑і, ж.

Сукупнасць навук аб праве; правазнаўства. Алеся гэта ўзлавала, бо па пытаннях дзяржавы і права палемізаваў не спецыяліст ад юрыспрудэнцыі, а звычайная настаўніца. Скрыган. // Практычная дзейнасць юрыста.

[Лац. jurisprudentia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вытво́рча-практы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вытво́рча-практы́чны вытво́рча-практы́чная вытво́рча-практы́чнае вытво́рча-практы́чныя
Р. вытво́рча-практы́чнага вытво́рча-практы́чнай
вытво́рча-практы́чнае		 вытво́рча-практы́чнага вытво́рча-практы́чных
Д. вытво́рча-практы́чнаму вытво́рча-практы́чнай вытво́рча-практы́чнаму вытво́рча-практы́чным
В. вытво́рча-практы́чны (неадуш.)
вытво́рча-практы́чнага (адуш.)		 вытво́рча-практы́чную вытво́рча-практы́чнае вытво́рча-практы́чныя (неадуш.)
вытво́рча-практы́чных (адуш.)
Т. вытво́рча-практы́чным вытво́рча-практы́чнай
вытво́рча-практы́чнаю		 вытво́рча-практы́чным вытво́рча-практы́чнымі
М. вытво́рча-практы́чным вытво́рча-практы́чнай вытво́рча-практы́чным вытво́рча-практы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

навуко́ва-практы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. навуко́ва-практы́чны навуко́ва-практы́чная навуко́ва-практы́чнае навуко́ва-практы́чныя
Р. навуко́ва-практы́чнага навуко́ва-практы́чнай
навуко́ва-практы́чнае		 навуко́ва-практы́чнага навуко́ва-практы́чных
Д. навуко́ва-практы́чнаму навуко́ва-практы́чнай навуко́ва-практы́чнаму навуко́ва-практы́чным
В. навуко́ва-практы́чны (неадуш.)
навуко́ва-практы́чнага (адуш.)		 навуко́ва-практы́чную навуко́ва-практы́чнае навуко́ва-практы́чныя (неадуш.)
навуко́ва-практы́чных (адуш.)
Т. навуко́ва-практы́чным навуко́ва-практы́чнай
навуко́ва-практы́чнаю		 навуко́ва-практы́чным навуко́ва-практы́чнымі
М. навуко́ва-практы́чным навуко́ва-практы́чнай навуко́ва-практы́чным навуко́ва-практы́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадме́тна-практы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прадме́тна-практы́чны прадме́тна-практы́чная прадме́тна-практы́чнае прадме́тна-практы́чныя
Р. прадме́тна-практы́чнага прадме́тна-практы́чнай
прадме́тна-практы́чнае		 прадме́тна-практы́чнага прадме́тна-практы́чных
Д. прадме́тна-практы́чнаму прадме́тна-практы́чнай прадме́тна-практы́чнаму прадме́тна-практы́чным
В. прадме́тна-практы́чны (неадуш.)
прадме́тна-практы́чнага (адуш.)		 прадме́тна-практы́чную прадме́тна-практы́чнае прадме́тна-практы́чныя (неадуш.)
прадме́тна-практы́чных (адуш.)
Т. прадме́тна-практы́чным прадме́тна-практы́чнай
прадме́тна-практы́чнаю		 прадме́тна-практы́чным прадме́тна-практы́чнымі
М. прадме́тна-практы́чным прадме́тна-практы́чнай прадме́тна-практы́чным прадме́тна-практы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

юрыды́чна-практы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. юрыды́чна-практы́чны юрыды́чна-практы́чная юрыды́чна-практы́чнае юрыды́чна-практы́чныя
Р. юрыды́чна-практы́чнага юрыды́чна-практы́чнай
юрыды́чна-практы́чнае		 юрыды́чна-практы́чнага юрыды́чна-практы́чных
Д. юрыды́чна-практы́чнаму юрыды́чна-практы́чнай юрыды́чна-практы́чнаму юрыды́чна-практы́чным
В. юрыды́чна-практы́чны (неадуш.)
юрыды́чна-практы́чнага (адуш.)		 юрыды́чна-практы́чную юрыды́чна-практы́чнае юрыды́чна-практы́чныя (неадуш.)
юрыды́чна-практы́чных (адуш.)
Т. юрыды́чна-практы́чным юрыды́чна-практы́чнай
юрыды́чна-практы́чнаю		 юрыды́чна-практы́чным юрыды́чна-практы́чнымі
М. юрыды́чна-практы́чным юрыды́чна-практы́чнай юрыды́чна-практы́чным юрыды́чна-практы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

юрыспрудэ́нцыя

(лац. iurisprudentia = веданне права)

1) сукупнасць навук аб праве, правазнаўства;

2) практычная дзейнасць юрыста.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

арганізацы́йна-практы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. арганізацы́йна-практы́чны арганізацы́йна-практы́чная арганізацы́йна-практы́чнае арганізацы́йна-практы́чныя
Р. арганізацы́йна-практы́чнага арганізацы́йна-практы́чнай
арганізацы́йна-практы́чнае		 арганізацы́йна-практы́чнага арганізацы́йна-практы́чных
Д. арганізацы́йна-практы́чнаму арганізацы́йна-практы́чнай арганізацы́йна-практы́чнаму арганізацы́йна-практы́чным
В. арганізацы́йна-практы́чны (неадуш.)
арганізацы́йна-практы́чнага (адуш.)		 арганізацы́йна-практы́чную арганізацы́йна-практы́чнае арганізацы́йна-практы́чныя (неадуш.)
арганізацы́йна-практы́чных (адуш.)
Т. арганізацы́йна-практы́чным арганізацы́йна-практы́чнай
арганізацы́йна-практы́чнаю		 арганізацы́йна-практы́чным арганізацы́йна-практы́чнымі
М. арганізацы́йна-практы́чным арганізацы́йна-практы́чнай арганізацы́йна-практы́чным арганізацы́йна-практы́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

практы́чны práktisch;

практы́чная дзе́йнасць práktisches Hándeln;

практы́чныя заня́ткі práktische Áusbildung;

практы́чныя ве́ды práktisch ánwendbares Wíssen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ПРАБЛЕ́МА (ад грэч. problema задача, заданне),

у шырокім сэнсе — складаная тэарэт. або практычная задача, якая патрабуе вывучэння, вырашэння; у навуцы — супярэчлівая сітуацыя, якая выступае ў выглядзе процілеглых пазіцый у тлумачэнні якіх-н. з’яў, аб’ектаў, працэсаў і патрабуе адэкватнай тэорыі для яе вырашэння. Фармулюецца ў розных формах лагічнай структуры ведаў: суджэння, пытання, гіпотэзы. Калі П. ставіцца без дастатковай падставы, яна становіцца псеўдапраблемай.

т. 12, с. 524

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)