Пустаглу́м ’хто бескарысна марнуе грошы ці іншыя каштоўныя рэчы’ (Варл.). Да глуміць ’псаваць, марнаваць’, параўн. попусту, упустую (траціць грошы і пад.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

збаёдаць сов., разг.

1. истра́тить (по́пусту, впусту́ю);

з. усе́ гро́шы — истра́тить все де́ньги по́пусту;

2. погуби́ть, загуби́ть; уходи́ть;

з. чалаве́ка — погуби́ть (загуби́ть, уходи́ть) челове́ка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

збаёданы разг.

1. истра́ченный (по́пусту, впусту́ю);

2. погу́бленный, загу́бленный;

1-2 см. збаёдаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ма́рна нареч. напра́сно, понапра́сну, по́пусту, впусту́ю, зря; тще́тно;

м. стра́ціць час — зря потра́тить вре́мя

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

раздаба́ра, ‑ы, ДМ ‑у, Т ‑ам, м.; ДМ ‑ы, Т ‑ай (‑аю), ж.

Разм.

1. Той (тая), хто любіць раздабарваць, мае звычай многа і попусту гаварыць.

2. толькі мн. (раздаба́ры, ‑аў). Пустыя размовы, балбатня. Разводзіць раздабары. □ [Мохаў] аглядаў нешта пад машынай, седзячы з свечкай у канаве, і, пэўне, пачуў Габрусёвы раздабары. Шынклер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

растра́ціць сов.

1. растра́тить; израсхо́довать, издержа́ть; (попусту — ещё) расточи́ть;

2. перен. растра́тить;

р. сі́лы — растра́тить си́лы

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

растра́чваць несов.

1. растра́чивать; расхо́довать, изде́рживать; (попусту — ещё) расточа́ть;

2. перен. растра́чивать;

1, 2 см. растра́ціць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

переводи́ть​III несов.

1. (истреблять) разг. пераво́дзіць, зво́дзіць; вынішча́ць; знішча́ць; выво́дзіць;

2. (попусту тратить) разг. пераво́дзіць, дарэ́мна тра́ціць, марнава́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

переводи́ться​III несов., страд.

1. (истребляться) разг. пераво́дзіцца, зво́дзіцца; вынішча́цца, знішча́цца; выво́дзіцца;

2. (попусту тратиться) разг. пераво́дзіцца, дарэ́мна тра́ціцца, марнава́цца; см. переводи́ть​III.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пералажы́ць, ‑лажу, ‑ложыш, ‑ложыць; зак., каго-што.

Тое, што і перакласці (у 1–4 і 6 знач.). Пералажыць віну на другога. □ Зарэцкі пералажыў відэльцы з месца на месца. Скрыган. Клопат, што ні кажы, не прапаў попусту: ..пералажылі шчарбатыя, падламаныя масты, збудавалі трохі новых. Мележ. Нешта падобнае да «Калевалы» можна скласці і з беларускіх казак. Падабраць іх у парадак, пералажыць, магчыма, у вершы і звязаць адным героем, якім-небудзь кавалём, ці што. Лужанін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)