плуг Вузенькі шнур зямлі, які можа заняць плуг на ворыве (Слаўг.).

Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)

Плуг А. 2/606; 8/475; 12/543

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Плуг Адам

т. 12, с. 435

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ко́рпусный ко́рпусны;

ко́рпусный плуг с.-х. ко́рпусны плуг.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

аку́чнік, -а, мн. -і, -аў, м.

Прылада (плуг) для акучвання.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

чатырохко́рпусны четырёхко́рпусный;

ч. плуг — четырёхко́рпусный плуг

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ко́рпусны в разн. знач. ко́рпусный;

к. плуг — ко́рпусный плуг;

к. флі́гель — ко́рпусный фли́гель

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пастро́нак, -нка, мн. -нкі, -нкаў, м.

Рэмень (вяроўка), які злучае ворчык з хамутом пры запраганні каня ў плуг, барану.

|| прым. пастро́нкавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

заглы́біць сов. углуби́ть, заглуби́ть;

з. ка́бель — углуби́ть (заглуби́ть) ка́бель;

з. плуг — углуби́ть (заглуби́ть) плуг

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пяціко́рпусны, ‑ая, ‑ае.

Які мае пяць лемяшоў (пра плуг). Пяцікорпусны плуг.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)