Мака́целіца ’чарнільніца’ (Касп.) з ⁺мака́цельніца < ⁺мака́цельны < рус. мака́ть (перо в чернила). Да мака́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
пяро́, мн. пёры ср., в разн. знач. перо́;
стра́усавае п. — стра́усовое перо́;
п. руля́ — перо́ руля́;
○ ве́чнае п. — ве́чное перо́;
◊ вага́ пяра́ — спорт. вес пера́;
адны́м ро́счыркам пяра́ — одни́м ро́счерком пера́;
бо́йкае п. — бо́йкое перо́;
во́страе п. — о́строе перо́;
про́ба пяра́ — про́ба пера́;
вало́даць пяро́м — владе́ть перо́м;
вы́йсці з-пад пяра́ — вы́йти из-под пера́;
разбо́йнікі пяра́ — презр. разбо́йники пера́;
што напі́сана пяро́м, таго́ не вы́рубіш (вы́сечаш) тапаро́м — посл. что напи́сано перо́м, того́ не вы́рубишь топоро́м
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пе́рца ср.
1. уменьш.-ласк. пёрышко;
2. (лист лука) перо́, пёрышко
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сандрыльёна
(фр. Cendrillon = імя гераіні казкі Ш. Перро Перо «Папялушка», ад cendre = попел)
бедная прыгожая працавітая дзяўчына.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прода́жный в разн. знач. прада́жны;
прода́жная цена́ прада́жная цана́;
прода́жное перо́ прада́жнае пяро́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
самопи́шущий прил. самапі́сны, самапі́шучы;
самопи́шущий прибо́р самапі́сны (самапі́шучы) прыбо́р;
самопи́шущее перо́ самапі́снае (самапі́шучае) пяро́.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прылама́цца сов.
1. надломи́ться;
пяро́ ~ма́лася — перо́ надломи́лось;
2. перен., разг. приучи́ться; принорови́ться
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пяры́на I ж. пери́на, пухови́к м.
пяры́на II ж. перо́ ср.; пёрышко ср.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Пе́р’е, пе́рʼе, пе́рʼя, пе́рря ’лісты цыбулі’ (лаг., карэліц., Сл. ПЗБ; полац., Нар. лекс.; ТС), пе́ркі, пе́рушкі (мін., гом., ЛА, 2), пе́рка ’тс’ (Ян.), перʼе ’лісце жыта’ (свісл., Шатал.), пе́рʼечко ’ліст кропу’ (пін., Шатал.), пе́ро ’лісце часнаку’ (навагр., З нар. сл.), пе́рʼя ’лісты саламяных раслін, цыбулі і часнаку’ (Варл.); перо́ ’плаўнікі ў рыб’ (нараўл., З нар. сл.); перʼе ’пярына’ (ТС), перʼя ’акрыццё скуры ў птушак’ (Варл.). У выніку семантычнага пераносу паводле падабенства з пяро́ (гл.), зборн. наз. пе́рʼе. Сюды ж грыбы́ з пі́рʼем ’агульная назва пласцінчатых грыбоў’ (кам., Жыв. сл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ПАДЭКА́ТР (франц. pas de quatre),
1) у балеце танец 4 выканаўцаў. Муз.-танц. форма можа мець розную структуру. Найб. пашыраны кампазіцыя, у якой аб’яднаны 2 па-дэ-дэ (у партытуры «Спячай прыгажуні» П.Чайкоўскага), або танец 4 танцоўшчыкаў (танец 4 кавалераў у «Раймондзе» А.Глазунова, балетмайстар М.Петыпа) ці 4 танцоўшчыц (балет «Падэкатр» Ц.Пуні, балетмайстар Ж.Ж.Перо).
2) Бальны танец англ. паходжання. Вядомы з 19 ст. Муз. памер 12/8. Тэмп павольны. Пашыраны ў еўрап. краінах, у т. л. на Беларусі і ў Расіі.
т. 11, с. 510
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)