перахаджа́ць

‘пераходзіць з аднаго месца ў іншае’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. перахаджа́ю перахаджа́ем
2-я ас. перахаджа́еш перахаджа́еце
3-я ас. перахаджа́е перахаджа́юць
Прошлы час
м. перахаджа́ў перахаджа́лі
ж. перахаджа́ла
н. перахаджа́ла
Загадны лад
2-я ас. перахаджа́й перахаджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час перахаджа́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

мадулява́ць, -лю́ю, -лю́еш, -лю́е; незак. (спец.).

1. Пераходзіць з адной танальнасці ў другую (пра музычныя гукі).

2. Змяняцца, пераўтварацца (пра электрычныя ваганні).

|| наз. мадуля́цыя, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

насагло́тка, -і, ДМ -тцы, мн. -і, -так, ж.

Верхняя частка глоткі, якая ўтварае поласць ззаду носа, што пераходзіць у сярэднюю частку глоткі.

|| прым. насагло́тачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

przekraczać

незак.

1. пераходзіць;

przekraczać granicę — пераходзіць мяжу;

2. перавышаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

жэлаці́н, -у, м. і жэлаці́на, -ы, ж.

Бялковае рэчыва жывёльнага паходжання, раствор якога пры ахаладжэнні пераходзіць у студзяністы стан (выкарыстоўваецца ў кулінарыі, медыцыне і пад.).

|| прым. жэлаці́навы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

ford​2 [fɔ:d] v. перахо́дзіць/пераязджа́ць бро́дам, убро́д

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

jaywalk [ˈdʒeɪwɔ:k] v. перахо́дзіць ву́ліцу, паруша́ючы пра́вілы ру́ху

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

переходи́ть​I несов., в разн. знач. перахо́дзіць; см. перейти́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

маяра́т, -у, М -ра́це, м. (гіст.).

1. Парадак атрымання спадчыны, пры якім зямельнае ўладанне пераходзіць старэйшаму сыну або старэйшаму ў родзе.

2. Нерухомая маёмасць, на якую пашырана такое права.

|| прым. маяра́тны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

субстантыві́равацца, ‑руецца; зак. і незак.

Спец. Перайсці (пераходзіць) у катэгорыю назоўнікаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)