перехвати́ть сов.

1. в разн. знач. перахапі́ць, перахваці́ць; (перенять) пераня́ць;

перехвати́ть коммуника́ции проти́вника воен. перахапі́ць (перахваці́ць) камуніка́цыі праці́ўніка;

перехвати́ть гонцо́в перахапі́ць (перахваці́ць, пераня́ць) ганцо́ў;

перехвати́ть та́лию по́ясом перахапі́ць та́лію по́ясам;

2. (взять взаймы) разг. перахапі́ць, перахваці́ць; пазы́чыць;

перехвати́ть немно́го де́нег перахапі́ць крыху́ гро́шай;

3. (наскоро съесть) разг. перахапі́ць, перахваці́ць; перакусі́ць;

перехвати́ть чего́-л. съестно́го перахапі́ць чаго́-не́будзь з е́жы;

4. (проявить неумеренность) разг. перабра́ць (ме́ру); перахапі́ць, перада́ць;

перехвати́ть че́рез край перабра́ць ме́ру;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перахапля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да перахапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перахо́пліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перахапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перахо́плены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перахапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перахваці́ць, ‑хвачу, ‑хваціш, ‑хваціць; зак.

Тое, што і перахапіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подзаня́ть сов., прост. (тро́хі) пазы́чыць; (перехватить) перахапі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перахо́плены в разн. знач. перехва́ченный; см. перахапі́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перахо́пваць, перахо́пліваць гл. перахапіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

«БУ́ЛА»,

бел. нар. гульня. Гуляюць дзве каманды. Кожная выбірае вядучага. Ён моцна б’е палкай з загнутым канцом па буле (драўляным шары) і гоніць яе па зямлі ў бок праціўніка, каманда памагае яму. Праціўнікі стараюцца перахапіць і вярнуць булу да ўмоўленай мяжы.

т. 3, с. 326

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

перахо́пліванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. перахопліваць — перахапіць (у 1–4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)