úmquartieren vt перасяля́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
úmsiedeln
1. vt перасяля́ць
2. vi (s) перасяля́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
высяля́ць
1. (перасяляць) úmsiedeln vt; exmittíeren (прымусова – з кватэры); áusweisen* vt (з населенага пункта)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
transplant2 [trænsˈplɑ:nt] v.
1. med. рабі́ць пераса́дку (тканкі, скуры, сэрца і да т.п.)
2. пераса́джваць (раслі́ны)
3. fml перасяля́ць; перасяля́цца; перано́сіць; перано́сіцца
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Сялі́ць ’уладкоўваць на незаселеных месцах, пасяляць’ (ТСБМ, Ласт.), сялі́цца ’пасяляцца’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Касп., Сержп. Прымхі). Укр. сели́ти, рус. сели́ть, чэш. sídliti ’жыць, пражываць, знаходзіцца’, славац. sídliť ’насяляць’, серб.-харв. сѐлити ’высяляцца, выязджаць’, славен. selíti ’сяліць’, балг. посе́лвам ’тс’, макед. сели ’перасяляць’. Прасл. *sedliti, дэнамінатыў ад сяло, гл. (Бязлай, 3, 226).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Туры́гаць (туры́гаты) ‘кляваць, торкаць (пра рыбу)’ (кам., Жыв. НС). Да то́ргаць 1 (гл.), аснова змененая для перадачы шматкратнага дзеяння. Параўн. торыгаць, тарыгаць ‘турзаць’ (гл.), чэш. мар. terygať ‘перасяляць’, славац. terigať sa ‘цягнуцца, з цяжкасцю ісці’ — апошнія Махэк₂ (510) разглядае як вынік метатэзы з redygať, што няпэўна; Кралік (610) дапускае кантамінацыю. Варыянтнасць вакалізму характэрная для рэфлексаў прасл. *tъrg, *tьrg, параўн. Варбат, Исследования., 64.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
transplant
1. [,trænsˈplænt]
v.t.
1) пераса́джваць (кве́тку, дрэ́ва)
2) перасяля́ць (людзе́й)
3) Surg. трансплянтава́ць
2. [ˈtrænsplænt]
n.
1) пераса́джваньне n.
2) са́джанец -ца m. (пра дрэ́ва); флянс -у m.
3) Surg.
а) транспля́нт -а m.
б) трансплянта́цыя f.
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)