перерыва́ться​I несов.

1. (пополам) перарыва́цца;

2. (приостанавливаться, прекращаться, прерываться) перарыва́цца; перабіва́цца; перапыня́цца;

3. (разрываться на части — обо всём, многом) разг. дра́цца, дзе́рціся; см. прерва́ться;

4. страд. перарыва́цца; перабіва́цца; перапыня́цца; дра́цца, дзе́рціся; см. перерыва́ть​I.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перебива́ться

1. (преодолевать нужду) разг. перабіва́цца, перакі́двацца;

2. страд. забіва́цца; бі́цца, разбіва́цца; перабіва́цца; перапыня́цца; перахо́плівацца; узбіва́цца; абіва́цца на́нава; см. перебива́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

recess

[ˈri:ses]

1.

n.

1) перапы́нак -у m.

a short recess before the next meeting — каро́ткі перапы́нак перад насту́пным пасе́джаньнем

2) паглыбле́ньне ў сьцяне́, ні́ша f.

3) адасо́блены заку́так; заці́шны куто́чак

in the recesses of the heart — у глыбіні́ сэ́рца

2.

v.i.

рабі́ць перапы́нак, перапыня́цца

The convention recesses until afternoon — Пра́ца зье́зду перапыня́ецца да паабе́дзеннага ча́су

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

áussetzen

1. vt

1) выса́джваць

2) падвярга́ць

3) прапуска́ць (заняткі)

4) назнача́ць (прэмію, узнагароду)

5) перарыва́ць (працу, лячэнне);

an állem etw. áuszusetzen háben знахо́дзіць ва ўсі́м недахо́пы;

sich éiner Gefáhr ~ трапля́ць у небяспе́ку

2. vi працава́ць з перабо́ямі; перапыня́цца;

die Musík sétzte aus му́зыка сці́хла

3. ~, sich (D) падвярга́цца (чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)