zwycięski

пераможны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

zdobywczy

заваявальны; пераможны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

síegreich a перамо́жны, трыумфа́льны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

triumphant [traɪˈʌmfənt] adj. перамо́жны, перамагано́сны; ра́дасны, урачы́сты;

the triumphant army а́рмія перамо́жцаў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ВІКТО́РЫЯ,

у старажытна-рым. міфалогіі багіня перамогі. Асн. яе сімвалы — пераможны вянок і крылы. У Рыме Вікторыі былі прысвечаны храм на ўзгорку Палацін і алтар у курыі сената, узведзеныя ў часы праўлення Аўгуста. У надпісах і на манетах эпохі імперыі Вікторыя — увасабленне перамогі імператара ў вайне. У стараж.-грэч. міфалогіі ёй адпавядае Ніка.

т. 4, с. 154

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

síeghaft a перамо́жны (пра ўсмешку)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

triumphál a трыумфа́льны, перамо́жны, сла́ўны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

торжеству́ющий

1. прич. які́ (што) святку́е; які́ (што) трыумфу́е;

2. прил. (исполненный превосходства) перамо́жны, по́ўны ра́дасці (трыу́мфу);

торжеству́ющий взгляд перамо́жны (по́ўны ра́дасці) по́гляд.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Пабе́да ’перамога’ (Яруш.), пабе́дны ’няшчасны, пакрыўджаны’ (Нас.). Рус. побе́да, ст.-рус. побѣда, ст.-слав. побѣда, побѣдный ’пераможны’, ’няшчасны’. Да бяда, бедны (гл.) (Фасмер, 3, 293).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

victorious [vɪkˈtɔ:riəs] adj. (in) перамагано́сны, перамо́жны;

a victorious team кама́нда-перамо́жца;

come out victorious перамагчы́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)