перако́ўваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да перакаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакава́ны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад перакаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ара́ла, -а, н.

1. уст. Прылада для ворыва, саха.

2. У выразе: перакаваць мячы на аралы (высок.) — скончыўшы вайну, пачаць мірна працаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пераку́ць, ‑кую, ‑куеш, ‑куе; ‑куём, ‑куяце; зак., што.

Тое, што і перакаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перакава́ны в разн. знач. переко́ванный; см. перакава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перако́ўка, ‑і, ДМ ‑коўцы, ж.

Дзеянне паводле дзеясл. перакоўваць — перакаваць (у 1, 3 і 4 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перако́ўваць несов., в разн. знач. переко́вывать; см. перакава́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ора́ло уст., обл. ара́ла, -ла ср.;

перекова́ть мечи́ на ора́ла перакава́ць мячы́ на ара́лы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ара́ла ср., уст. (соха) ора́ло;

◊ перакава́ць мячы́ на ~лы — перекова́ть мечи́ на ора́ла

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

меч (род. мяча́) м. меч;

◊ адда́ць агню́ і мячу́ — преда́ть огню́ и мечу́;

дамо́клаў м. — домо́клов меч;

скрыжава́ць мячы́ — скрести́ть мечи́;

падня́ць м. — подня́ть меч;

перакава́ць мячы́ на ара́лы — перекова́ть мечи́ на ора́ла;

агнём і мячо́м — огнём и мечо́м;

пакая́ннай галавы́ меч не сячэ́ — посл. пови́нную го́лову меч не сечёт

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)