рэцыды́ў, -ды́ву, мн. -ды́вы, -ды́ваў, м. (кніжн.).

1. Зварот хваробы пасля таго, калі здавалася б, што яна ўжо прайшла.

Р. рэўматызму.

2. Паўторнае праяўленне чаго-н. (адмоўнага).

Р. страху.

Р. крадзяжу.

|| прым. рэцыды́ўны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

recount​1 [ˈri:kaʊnt] n. пералі́к, паўто́рнае падлі́чванне (асабліва галасоў на выбарах)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

reassurance [ˌri:əˈʃʊərəns] n.

1. уцяшэ́нне, суцяшэ́нне; супако́йванне, падбадзёрванне

2. (паўто́рнае) запэ́ўненне; пацвярджэ́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

БУКІНІСТЫ́ЧНАЯ КНІ́ГА,

друкаванае ці рукапіснае выданне, якое паступіла ў паўторнае абыходжанне. У сучасным кнігагандлі ў букіністычны ўключаюць гандаль антыкварнымі (выдадзеныя ў перыяд з пач. кнігадрукавання да 1850), букіністычнымі (з 1851 да 1960) і кнігамі апошніх гадоў выдання (з 1961).

т. 3, с. 325

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

недапа́л, ‑у, м.

Спец.

1. Недастатковае зпальванне. Недапал цэглы.

2. Недастатковае згаранне. Недапал вугалю.

3. Які‑н. недапалены матэрыял. Недапал ідзе на паўторнае апальванне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Reaktivierung [-vi:-] f - паўто́рнае прывядзе́нне ў дзе́янне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

жва́чка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

1. Паўторнае перажоўванне жвачнымі жывёламі ежы, якая адрыгаецца ў поласць рота, а таксама сама гэта ежа.

Жаваць жвачку.

2. Гумка, якая ўжыв. для жавання; жуйка.

3. перан. Нуднае, надакучлівае паўтарэнне аднаго і таго ж (разм.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

Náchuntersuchung f -, -en перагля́д, паўто́рны агля́д; паўто́рнае дасле́даванне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

replay​1 [ˈri:pleɪ] n.

1. sport перагу́льванне

2. (паўто́рнае) прайграва́нне за́пісу; паўто́р фрагме́нта (фільма і да т.п.)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

анабапты́ст

(лац. anabaptista, ад гр. anabaptismos = паўторнае хрышчэнне)

паслядоўнік анабаптызму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)