пашто́ўка, -і, ДМ -ўцы, мн. -і, -то́вак, ж.

1. Спецыяльная паштовая картка для адкрытага пісьма.

2. Картка такога фармату з якім-н. малюнкам.

Калекцыя паштовак.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

stagecoach [ˈsteɪdʒkəʊtʃ] n. пашто́вая карэ́та, дыліжа́нс

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

postal service [ˈpəʊstlˌsɜ:vɪs] n. пашто́вая слу́жба

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

postbox [ˈpəʊstbɒks] n. BrE пашто́вая скры́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

postage stamp [ˈpəʊstɪdʒˌstæmp] n. fml пашто́вая ма́рка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

пашта́мт, ‑а, М ‑мце, м.

Галоўная паштовая ўстанова горада. [Грыбаў:] Мяцежнікі спрабавалі адбіць паштамт і тэлеграф. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ям, ‑а, м.

Гіст. Паштовая станцыя або паселішча на паштовым тракце, дзе праезджыя мянялі паштовых коней.

[Ад цюрк. jam — паштовая станцыя.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

pillar box [ˈpɪləbɒks] n. BrE, dated пашто́вая скры́нка (стаячая)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адкры́тка, ‑і, ДМ ‑тцы; Р мн. ‑так; ж.

Паштовая картка для адкрытага пісьма; паштоўка. // Фатаграфічная картка такога ж памеру.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ПОШТААПРАЦО́ЎЧЫЯ МАШЫ́НЫ,

машыны для апрацоўкі паштовых адпраўленняў; гл. ў арт. Паштовая тэхніка.

т. 12, с. 522

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)