collude

[kəˈlu:d]

v.i.

згаво́рвацца; змаўля́цца (патае́мна)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

sneakingly

[ˈsni:kɪŋli]

adv.

упо́тай, крадко́м; патае́мна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

surreptitiously

[,sɜ:rəpˈtɪʃəsli]

adv.

патае́мна, пакрыёма, цішко́м

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

káupeln, käupeln vi дыял. гандлява́ць патае́мна [з-пад прыла́ўка]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

secretly

[ˈsi:krətli]

adv.

упо́тай, упо́тайкі, упо́тайку; патае́мна, пакрыёма, скры́тна

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Таі́м ’патаемна, употайкі’ (Бяльк.). У аснове прасл. *tajemъ, дзеепрыметнік залежнага стану ад таіць (гл. наступнае слова), параўн. таемны (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

сцішка́, прысл.

Абл.

1. Ціха, нягучна. Настрой у нас быў прыўзняты, мы сцішка перагаворваліся, жартавалі. Ляўданскі.

2. Непрыкметна, патаемна. І вось, паявіўшыся неўзаметку, сцішка, усё больш і больш мяне пачынала трывожыць адчуванне нейкай няёмкасці. Скрыган.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

benágen vt

1) абгры́зці

2) (патае́мна) шко́дзіць (чаму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

вы́цікаваць разм. (патаемна высачыць) náchspüren vi (каго-н. D); náchspionieren vi(D)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

самапрызна́нне, ‑я, н.

Прызнанне самому сабе ў чым‑н.; паведамленне пра тое, што патаемна захоўвалася ў глыбіні душы. Стыхія музыкі — яго [Янкі Брыля] стыхія. Раз давялося пачуць ад яго самапрызнанне: «Я не скоры да слёз, хіба толькі слухаючы музыку часам плачу». У. Калеснік.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)