паніжа́ць гл. панізіць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

demote

[,di:ˈmoʊt]

v.t.

пані́зіць (ра́нгам або́ пазы́цыяй)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

obniżyć

зак. панізіць, знізіць;

obniżyć procent — панізіць працэнт

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

абні́зіць

‘прынізіць, панізіць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. абні́жу абні́зім
2-я ас. абні́зіш абні́зіце
3-я ас. абні́зіць абні́зяць
Прошлы час
м. абні́зіў абні́зілі
ж. абні́зіла
н. абні́зіла
Загадны лад
2-я ас. абні́зь абні́зьце
Дзеепрыслоўе
прош. час абні́зіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ападзо́ліць

‘змяніць хімічны склад глебы і панізіць яе ўрадлівасць’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ападзо́лю ападзо́лім
2-я ас. ападзо́ліш ападзо́ліце
3-я ас. ападзо́ліць ападзо́ляць
Прошлы час
м. ападзо́ліў ападзо́лілі
ж. ападзо́ліла
н. ападзо́ліла
Загадны лад
2-я ас. ападзо́ль ападзо́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час ападзо́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

патанні́ць, ‑нню, ‑нніш, ‑нніць; зак., што.

Зрабіць таннейшым; панізіць у цане. Патанніць апрацоўку драўніны. Патанніць вытворчасць мяса.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

degradíeren vt разжа́лаваць, пані́зіць у зва́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

МАНЕ́ТНАЯ СТАПА́,

колькасць манет, якая выпускаецца з пэўнай масы металу (лібры, маркі, грыўні, фунта). Павелічэнне колькасці манет, што выбіваюцца з пэўнай адзінкі масы металу, прыводзіла да змяншэння масы каштоўнага металу ў манеце. Таму М.с. можна было або павялічыць, г. зн. біць з гэтай колькасці металу менш манет, або панізіць — біць больш манет з гэтай жа колькасці металу.

т. 10, с. 79

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

пані́жаны

1. пони́женный;

2. пони́женный; сни́женный;

1, 2 см. пані́зіць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зані́зіць, ‑ніжу, ‑нізіш, ‑нізіць; зак., што.

Беспадстаўна панізіць, паказаць у меншых размерах, чым трэба; проціл. завысіць. Занізіць адзнакі. Занізіць расцэнкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)