наблы́таць, -аю, -аеш, -ае; зак.

1. што і чаго. Заблытаць, пераблытаць нейкую колькасць чаго-н.

Н. нітак.

2. Дапусціць блытаніну, нарабіць памылак.

Н. у вылічэннях.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

карэкту́ра

(лац. correctura)

1) выпраўленне памылак у друкарскім наборы;

2) адбітак з друкарскага набору, прызначаны для выпраўлення памылак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

самавыпраўле́нне, ‑я, н.

Выпраўленне самім сваіх памылак, учынкаў, поглядаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

памы́лка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.

Няправільнасць у дзеяннях, думках.

П. ў разліках.

Напісаць без памылак.

Выправіць памылку.

○

Памылка друку — памылка ў друкаваным тэксце.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

errata [eˈrɑ:tə] pl. → erratum спіс памы́лак дру́ку (у кнізе)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

самабічава́нне, -я, н. (кніжн.).

1. Прычыненне сабе фізічных пакут, выкліканае рэлігійным фанатызмам.

2. перан. Суровае асуджэнне сябе, сваіх памылак, паводзін і ўчынкаў у выніку ўсведамлення іх нікчэмнасці, агіднасці.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пра́ўка ж. (памылак) Korrektúr f -, -en

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

бясхі́бнасць, ‑і, ж.

Уласцівасць бясхібнага; адсутнасць хібаў, памылак. Бясхібнасць поглядаў. Бясхібнасць вывадаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нападкрэ́сліваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., чаго.

Падкрэсліць у многіх месцах. Нападкрэсліваць памылак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

correctly

[kəˈrektli]

adv.

пра́вільна, без памы́лак

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)