Які мае выгляд, форму палачкі (у 1 знач.). Палачкападобныя бактэрыі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
chopsticks
[ˈtʃɑ:pstɪks]
n., pl.
па́лачкі да е́жы (у кіта́йцаў, япо́нцаў)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
калато́ўка, -і, ДМ -то́ўцы, мн. -і, -то́вак, ж.
Хатняя прылада ў выглядзе лапатачкі, палачкі з крыжавінай, кружком і пад. на ніжнім канцы, якой збіваюць масла або размешваюць што-н.
|| прым.калато́вачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
цуру́балка, -і, ДМ -лцы, мн. -і, -лак, ж.
1. Прадаўгаваты кавалак дрэва; абломак сцябла, галінкі і пад.
Цурубалкі астраў.
2. Драўляны самаробны гузік у выглядзе кароткай круглай палачкі, падобнай на таўкачык.
Кажух зашпілены на цурубалкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
більбаке́
(фр. bilboquet)
гульня прывязаным да палачкі шарыкам, які падкідаецца і ловіцца на канец палачкі або ў сподачак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
paluszek
palusz|ek
м.
1. пальчык;
2. ~ki мн.кул.палачкі;
słone ~ki — салёныя палачкі;
~ki rybne — рыбныя палачкі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
cornflakes
м. [cornflejks] кукурузныя палачкі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
выруча́лочкаразг. выруча́лачка, -кі ж.; (детская игра) па́лачка-выруча́лачка, род.па́лачкі-выруча́лачкі ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ру́чка¹, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.
1. Частка прадмета, за якую яго трымаюць або бяруцца рукой.
Р. дзвярэй.
Р. партфеля, малатка.
2. Пісьмовая прылада ў выглядзе палачкі, дзяржання, куды ўстаўляецца пяро, стрыжань.
Аўтаматычная р.
Шарыкавая р.
|| прым.ру́чачны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
МІКАБАКТЭ́РЫІ (Mycobacterium),
род бактэрый, роднасных актынаміцэтам. Каля 20 відаў. Пашыраны ў глебе, вадзе, харч. прадуктах.
Палачкі (0,2—0,6 × 1—10 мкм), часта злёгку скрыўленыя, галінастыя з уключэннямі ў выглядзе ружанцаў і гранул. Некат. віды ўтвараюць гіфы, якія распадаюцца на палачкі і кокі. Грамстаноўчыя, кіслотаўстойлівыя, нерухомыя. Маюць у сабе караціноіды, таму іх калоніі часта пігментаваныя (аранжавыя, жоўтыя, чырвоныя). Размнажаюцца дзяленнем клетак, спор не ўтвараюць. Сапрафітныя формы ўдзельнічаюць у мінералізацыі арган. рэшткаў, некат. акісляюць парафіны і вуглевадароды. Патагенныя віды выклікаюць хваробы чалавека (туберкулёз, лепру), жывёл і раслін.