zeznać

зак. даць паказанне; пасведчыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Zéugenaussage f -, -n паказа́нне све́дкі; све́дчанне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

testimony [ˈtestɪməni] n.

1. (to) све́дчанне, до́каз (чаго-н.);

in testimony of our respect у до́каз на́шай паша́ны

2. law паказа́нне (сведак);

a false testimony ілжы́вае паказа́нне;

His smile was a testimony of his disbelief. Ягоная ўсмешка сведчыла пра недавер.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

wskazanie

н.

1. паказанне;

2. указанне; парада; рэкамендацыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Áussage f -, -n

1) выка́званне

2) юрыд. паказа́нне, све́дчанне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ЗЛАЧЫ́НСТВЫ СУ́ПРАЦЬ ПРАВАСУ́ДДЗЯ,

наўмысныя злачынствы, накіраваныя супраць дзейнасці дзярж. органаў, якія забяспечваюць ажыццяўленне правасуддзя. Адрозніваюць злачынствы, што ўчыняюцца службовымі асобамі органаў правасуддзя і інш. дзярж. органаў, якія забяспечваюць ажыццяўленне правасуддзя, і З.с.п., што ўчыняюцца інш. асобамі. Паводле заканадаўства Рэспублікі Беларусь крымін. адказнасць настае за прыцягненне да крымін. адказнасці заведама невінаватага, умяшанне ў вырашэнне судовых спраў, вынясенне заведама неправасуднага прыгавору (рашэння, вызначэння, пастановы), заведама незаконныя арышт або затрыманне, прымушэнне да дачы паказання, за пагрозы ў адрас суддзі ці абразу яго, заведама лжывае паказанне, адказ сведкі або пацярпелага ад дачы паказанняў, выдачу звестак папярэдняга следства або дазнання, уцёкі з месца зняволення або з-пад варты, ухіленне ад адбывання пакарання ў выглядзе пазбаўлення волі, невыкананне суд. рашэння, укрыццё злачынстваў або неданясенне пра злачынства і інш.

Э.​І.​Кузьмянкова.

т. 7, с. 74

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Zéugnis n -ses, -se

1) (па)све́дчанне (аб паспяховасці); атэста́т

2) юрыд. паказа́нне (сведак);

~ áblegen дава́ць паказа́нне, све́дчыць

3) бібл. Сло́ва Бо́жае

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

показа́ние ср.

1. (свидетельство, рассказ) све́дчанне, -ння ср., раска́з, -зу м.;

показа́ния совреме́нников Пу́шкина све́дчанні суча́снікаў Пу́шкіна;

2. юр. паказа́нне, -ння ср.; (заявление) зая́ва, -вы ж.; (свидетельство) све́дчанне, -ння ср.;

свиде́тельские показа́ния паказа́нні све́дак;

дава́ть показа́ния дава́ць паказа́нні, све́дчыць;

3. (об измерительных приборах) паказа́нне, -ння ср.;

показа́ния термо́метра паказа́нні тэрмо́метра.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zeznanie

zeznani|e

н. паказанне;

~а świadków — паказанні сведкаў;

~e podatkowe — падатковая дэкларацыя

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Ángabe f -, -n

1) указа́нне

2) паказа́нне

3) pl да́ныя

4) дано́с

5) спарт. пада́ча

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)