за́ймовый пазыко́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

абавяза́цельства, -а, мн. -ы, -аў, н.

1. Грашовы пазыковы дакумент (спец.).

2. Афіцыйна дадзенае абяцанне або дамова, якія патрабуюць абавязковага выканання.

Дагаворныя абавязацельствы.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

borrowable

[ˈbɔroʊəbəl]

adj.

пазыча́льны, пазыко́вы

borrowable fund — пазыко́вы фонд

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

pożyczkowy

пазыковы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ка́мбіо

(іт. cambio = размен)

вэксаль, пазыковы ліст (параўн. рэкамбіо).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

заёмный пазыко́вы;

заёмное обяза́тельство пазыко́вае абавяза́цельства;

заёмное письмо́ пазыко́вае пісьмо́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Léihkapital n -s, -e пазыко́вы капіта́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

долгово́й пазыко́вы; даўгавы́;

долговы́е су́ммы даўгавы́я су́мы;

долгово́е обяза́тельство пазыко́вае (даўгаво́е) абавяза́цельства.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Dárlehenskonto n -s, -ten фін. пазыко́вы раху́нак

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Léihsatz m -es, -sätze фін. пазыко́вы працэ́нт

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)