Лі́ сашчы , лі́ со́ шчы ’ліслівасць, угодлівасць, падлізванне ’ (ТС ). Утворана ад ліс (гл.) і суфікса ‑ошч‑ , характэрнага для ўкр. мовы (параўн. ла́ сощі ’прысмакі, ласункі’, ду́ рощі ’дурыкі, глупства’, зах.-палес. мудрощі́ ’выдумкі’).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
дагаджа́ нне н. í enstfertigkeit f f é i f нізкапаклонства ); Schmeichelé i f падлізванне
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
заи́ скивание паддо́ брыванне, -ння ср. а́ нне, -ння ср. а́ шчванне, -ння ср. падлі́ званне , -ння ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ліслі́ васць , ‑і, ж.
1. Уласцівасць ліслівага.
2. Празмернае ўсхваленне; угодлівасць, падлізванне . Дзе хітрыкі, ліслівасць — там і вераломства. Валасевіч . Дзяўчына не даруе баязлівасці, ліслівасці і наогул якой-небудзь слабасці. Арабей .
3. Разм. Ласкавасць, пяшчотнасць. [Ураднік] лаяўся, гразіў, абяцаў арыштаваць і згнаіць у турме, спрабаваў купіць ліслівасцю, прасіў, але Агапа стаяла на сваім. Чарнышэвіч .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уго́ дливость ж. о́ длівасць, -ці ж. о́ длівасць, -ці ж. і́ васць, -ці ж. падлі́ званне , -ння ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Schmus m разм.
1) (пуста́ я) балбатня́ , лухта́ ;
~ má chen [ré den] і́ глу́ пства; ≅ загаво́ рваць зу́ бы
2) ліслі́ васць, падлі́ званне
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
уго́ дничество удыга́ нне, -ння ср. (угождение) дагаджа́ нне, -ння ср. е́ нне, -ння ср. (подольщение) падла́ шчванне, -ння ср. (подлизывание) падлі́ званне , -ння ср.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
подде́ лывание
1. падро́ бліванне, -ння ср.
2. паддо́ брыванне, -ння ср. падлі́ званне , -ння ср. о́ ўванне, -ння ср. см. подде́ лывать подде́ лываться 1, 2
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Лёстачкі , ле́ стачкі , лёсткі ’ліслівыя словы, усхваленні, кампліменты’, ’падлізванне ’ (Нас. , ТСБМ , Бяльк. , Гарэц. , Др.-Падб. , Бес. , Яруш. , КЭС , лаг. ; калінк. , З нар. сл. ), ле́ стачка ’падліза’, ’пястун’ (Нас. ) разам з дзеясловам ле́ сціцца ’лашчыцца, лёсткамі здабываць прыхільнасць’ (Нас. ) узыходзяць да прасл. lьstь ’ліслівасць’ (ст.-слав. льсть ст.-рус. льсть , лесть , ст.-бел. лесть — з XIV ст.), якое запазычана з прагерм. listi‑ . Параўн. гоц. lists ’хітрасць’, laisjan ’вучыць’, ст.- в.-ням. list ’мастацтва, мудрасць’ (Фасмер , 2, 487; Махэк₂ , 327; Слаўскі , 4, 177; Бязлай , 2, 135; Мартынаў, Лекс. взаим. , 48–50).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
иска́ тельство ср. уст.
1. (поиски) шука́ нне, -ння ср.
2. (заискивание) паддо́ брыванне, -ння ср. а́ нне, -ння ср. а́ шчванне, -ння ср. падлі́ званне , -ння ср. (льстивость) ліслі́ васць, -ці ж.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)