подка́пать сов., разг. падка́паць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падка́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падка́паць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падко́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да падкапа́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падко́пваць гл. падкапаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пападко́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Разм. Падкапаць усё, многае.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

podkopać

зак. падкапаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

падкапа́ны і падко́паны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад дзеясл. падкапа́ць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падко́пка, ‑і, ДМ ‑пцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. падкопваць — падкапаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

подры́ть сов. (подкопать) падкапа́ць, мног. пападко́пваць; (рылом — о животных) падры́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падко́п, -у, м.

1. гл. падкапацца, падкапаць.

2. мн. -ы, -аў. Падземны ход.

Пад падлогай быў п.

3. мн. -ы, -аў, перан. Інтрыгі з мэтай нашкодзіць каму-н. (разм.).

Рабіць п. пад каго-н.

|| прым. падко́пны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)