таль,

падвесны грузападымальны механізм.

т. 15, с. 408

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

suspension bridge

падве́сны мост

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Áußenbordmotor m -s, -en падве́сны мато́р (на лодцы)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

overhead​1 [ˈəʊvəhed] adj.

1. паве́траны, надзе́мны, падве́сны;

an overhead railway надзе́мная чыгу́нка

2. comm. накладны́;

overhead costs накладны́я выда́ткі

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

лю́стра​2

(фр. lustre)

падвесны асвятляльны прыбор з некалькімі крыніцамі святла (электралямпамі ці свечкамі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

koja

ж.

1. мар. падвесны ложак; койка;

2. нары

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

аўтбо́рт

(англ. outboard, ад out = па-за + board = борт)

падвесны матор, часам і сама лодка з падвесным маторам.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

hanging

[ˈhæŋɪŋ]

1.

n.

1) сьмерць праз паве́шаньне

2) often pl. драпіро́ўка f. (што́ры, фіра́нкі)

2.

adj.

1) a hanging offence — злачы́нства, яко́е вымага́е паве́шаньня

2) паве́шаны, падве́шаны (ля́мпа)

3) падве́сны

hanging bridge — падве́сны мост

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ВЁСЛАВАЕ СУ́ДНА,

судна, якое рухаецца пры дапамозе вёслаў. Бывае з уключынамі (упорамі для вёслаў) і без іх. Уключыны знаходзяцца на бартах (шлюпкі, лодкі розных тыпаў), на кранштэйнах за бортам (акадэмічнае вёславае судна), у карме (гандола); Вёславыя судны без уключын — байдаркі, каноэ. Вёславыя судны могуць мець ветразі ці падвесны матор. Сучасныя марскія і рачныя вёславыя судны — у асноўным спартыўныя, невял. прамысловыя, транспартныя, выратавальныя і інш.

т. 4, с. 136

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛУЧНІ́К, светач, дзед,

у беларусаў стараж. прыстасаванне для асвятлення хаты з дапамогай лучыны ці смалістых корчыкаў. Былі стацыянарныя і пераносныя (рухомыя). Стацыянарны Л. меў дымаход, верхняя частка якога выходзіла на дах, і гарызантальна падвешаную пад ім жал. рашотку, дзе палілі смалістыя корчыкі. Сярод рухомых вылучаліся звычайныя і падвесныя Л. Звычайны ўяўляў сабой драўляную стойку, на верхнім канцы якой замацоўваўся клямар для лучыны, з суцэльнай асновай з выемкай для вады ці крыжападобнай, тады побач ставілі пасудзіну з вадой. Падвесны Л. — кароткі кій з клямарам для лучыны на адным канцы і з крукам для падвешвання на другім. Л. з дымаходам быў пашыраны ў цэнтр. Беларусі і на Палессі. Месцамі ўжываўся да 1930-х г.

В.С.Цітоў.

т. 9, с. 378

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)