повива́льный уст. спавіва́льны;

повива́льная ба́бка павіту́ха, ба́бка-павіту́ха;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

midwife [ˈmɪdwaɪf] n. акушэ́рка; павіту́ха

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

повили́ка ж., бот. павіту́ха, -хі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

повиту́ха уст., обл. павіту́ха, -хі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

bindweed

[ˈbaɪndwi:d]

n., Bot.

павіту́ха f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

wisewoman [ˈwaɪzˌwʊmən] n. (pl. -women)

1. знаха́рка

2. варажбі́тка, варо́жка; ба́бка-павіту́ха

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Hébamme f -, -n акушэ́рка, павіту́ха

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

kanianka

ж. бат. павітуха (Cuscuta L.)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

babka

ж.

1. бабка, бабуля;

2. бабка, павітуха, бабка-павітуха, бабка пупарэзная;

3. бат. трыпутнік

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

◎ Павіва́льніца ’павітуха (пустазелле)’ (Сцяшк. Сл.). Ад павівальныспавіць з суф. ‑іца. Адносна суф. параўн. павіліца.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)