апу́шыць, -шыць; безас.; зак., каго-што (разм.).

Занадта павялічыцца ў аб’ёме, раздзьмуцца (пра жывот).

Апушыла жывот.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разбрыня́ць

‘набрыняць, разрасціся, павялічыцца’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. разбрыня́ю разбрыня́ем
2-я ас. разбрыня́еш разбрыня́еце
3-я ас. разбрыня́е разбрыня́юць
Прошлы час
м. разбрыня́ў разбрыня́лі
ж. разбрыня́ла
н. разбрыня́ла
Загадны лад
2-я ас. разбрыня́й разбрыня́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час разбрыня́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

патро́іцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -о́іцца; зак.

Павялічыцца, узмацніцца ўтрая.

Рады барацьбітоў патроіліся.

|| незак. патро́йвацца, -аецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

набу́хнуць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -не; набу́х, -хла; зак.

1. Стаць гатовым, каб распусціцца, прарасці.

Пупышкі набухлі.

2. Павялічыцца ў аб’ёме ад вільгаці, сырасці.

Рамы набухлі.

Боб набух.

3. Павялічыцца ад прыліву крыві, малака.

Вены набухлі.

Вымя набухла.

|| незак. набуха́ць, -а́е.

|| наз. набуха́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

папо́ўніцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -іцца; зак., чым.

Стаць паўнейшым, павялічыцца.

Атрад папоўніўся новымі байцамі.

|| незак. папаўня́цца, -я́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

удво́іцца, удвоіцца; зак.

Павялічыцца ўдвая, падвоіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымно́жыцца, ‑жыцца; зак.

Яшчэ больш павялічыцца; памножыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

удзевяцяры́цца, ‑рыцца; зак.

Павялічыцца ў дзевяць разоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

удзесяцяры́цца, ‑рыцца; зак.

Павялічыцца ў дзесяць разоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымно́жыцца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ыцца; зак.

Яшчэ больш павялічыцца, памно́жыцца.

Веды прымножыліся.

|| незак. прымнажа́цца, -а́ецца.

|| наз. прымнажэ́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)