Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАВЕ́РАНЫ У́ СПРА́ВАХ,
кіраўнік дыпламатычнага прадстаўніцтва малодшага ў пратакольных адносінах узроўню (місіі); малодшы клас кіраўніка дыпламат. прадстаўніцтва (адпаведна пасля пасла і пасланніка). Вызначаецца ў пагадненнях дзяржаў, што абменьваюцца дыпламат. прадстаўніцтвамі, шляхам выбару сярод класаў кіраўнікоў дыпламат. прадстаўніцтваў, якія прызнаны міжнар. звычаем і пацверджаны Венскай канвенцыяй аб дыпламат. зносінах 1961. П.ў с. акрэдытуецца пры кіраўніку ведамства замежных спраў (у адрозненне ад пасла і пасланніка, якія акрэдытуюцца пры кіраўніку дзяржавы). Адрозніваецца ад часовага паверанага ў справах, які выконвае абавязкі кіраўніка прадстаўніцтва на час яго адсутнасці.
т. 11, с. 464
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
chargé d’affaires [ˌʃɑ:ʒeɪdæˈfeə] n. (pl. chargés d’affaires) паве́раны ў спра́вах;
chargé d’affaires a.i. (ad interim) часо́вы паве́раны ў спра́вах
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
attorney [əˈtɜ:ni] n.
1. law атарне́й; адвака́т; паве́раны
2. даве́раны, даве́раная асо́ба
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
пове́ренный
1. прич. (проверенный) праве́раны; (сверенный) зве́раны;
2. прич. (доверенный) даве́раны;
3. сущ. (уполномоченный) паве́раны, -нага м.;
пове́ренный в дела́х дипл. паве́раны ў спра́вах;
прися́жный пове́ренный юр., уст. прыся́жны паве́раны;
4. сущ. (наперсник) даве́раны, -нага м.;
пове́ренный тайн даве́раны тайн.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
атарне́й
(англ. attorney)
павераны або прадстаўнік іншай асобы ў судзе англамоўных краін.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
прыся́жны, ‑ая, ‑ае.
1. Уст. Які прыняў прысягу, прысягнуў каму‑н.
2. Разм. Пастаянны, заўсёдны. І прэлат з Ліптова завітаў з паклонам. Гэты быў у [караля] прысяжным шпіёнам. Бажко.
3. у знач. наз. прыся́жны, ‑ага, м. У буржуазным судзе — выбарная асоба, якая ўдзельнічае ў разборы судовых спраў. Суддзя часта пазяхаў. Аб нечым параіўшыся з прысяжнымі, ён пачаў допыт Джыавані. Лынькоў.
•••
Прысяжны павераны гл. павераны.
Суд прысяжных гл. суд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
solicitor [səˈlɪsɪtə] n.
1. BrE, law паве́раны, адвака́т, салі́сітар
2. AmE аге́нт фі́рмы па распаўсю́джванні зака́заў
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)