бяздзе́йнасць ж.

1. (отсутствие всякой деятельности) безде́йствие ср.; пра́здность;

2. (нерадивое отношение к делу) безде́ятельность

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наплева́тельский разг. наплява́цельскі; (халатный) нядба́йны; (пренебрежительный) пага́рдлівы;

наплева́тельское отноше́ние к де́лу наплява́цельскія (нядба́йныя) адно́сіны да спра́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

каса́тельство ср. (отношение к кому, чему) даты́чнасць, -ці ж., дачыне́нне, -ння ср.; (причастность) прычы́ннасць, -ці ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

беражлі́вы

1. (экономный, расчётливый) бережли́вый;

2. (заботливый, осторожный, внимательный) бе́режный, бережли́вый;

~выя адно́сіны — бе́режное (бережли́вое) отноше́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

форма́льный в разн. знач. фарма́льны;

форма́льная ло́гика фарма́льная ло́гіка;

форма́льное отноше́ние к де́лу фарма́льныя адно́сіны да спра́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

бязду́шны в разн. знач. безду́шный; (бессердечный — ещё) чёрствый;

~ныя адно́сіны — безду́шное отноше́ние;

~ная жанчы́на — безду́шная (чёрствая) же́нщина

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пато́ля ж.

1. (доброжелательное отношение к более слабому) сочу́вствие ср.; удовлетворе́ние ср., успокое́ние ср.;

2. потво́рство ср.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

любо́вный любо́ўны;

любо́вная ли́рика любо́ўная лі́рыка;

любо́вный взгляд любо́ўны по́зірк;

любо́вное отноше́ние к де́лу любо́ўныя адно́сіны да спра́вы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

отнести́сь

1. (проявить своё отношение) адне́сціся, паста́віцца; абысці́ся (з кім, чым);

2. (обратиться в официальном порядке) уст. звярну́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АДНО́СІНЫ,

1) філасофская катэгорыя, якая адлюстроўвае адзін з аб’ектыўных момантаў узаемасувязі рэчаў, абумоўленай матэрыяльным адзінствам свету. Існаванне, спецыфічныя ўласцівасці і развіццё рэчаў залежаць ад сукупнасці іх адносін да інш. рэчаў. Паняцце аб адносінах узнікае як вынік параўнання дзвюх ці больш рэчаў па выбранай (зададзенай) аснове (прыкмеце). Калі аснова параўнання не адвольная, то і адносіны як вынік параўнання таксама не адвольныя, іх анталагічны статус у дадзеным выпадку праяўляецца ў існаванні асновы (пры гэтым самі адносіны можна разглядаць як уласцівасць гэтай асновы).

Адрозніваюць унутраныя адносіны частак рэчы і яе знешнія адносіны з інш. рэчамі, адносіны істотныя і неістотныя, неабходныя і выпадковыя і інш. Істотныя агульныя ўстойлівыя адносіны паміж з’явамі выступаюць як закон іх развіцця і функцыяніравання. Асаблівы характар маюць грамадскія адносіны, вывучэнне якіх дае ключ да разумення сутнасці чалавека і гісторыі грамадства. Тыпы і ўласцівасці адносін, законы іх узаемасувязі вывучаюцца тэорыяй пазнання, логікай, матэматыкай, агульнай тэорыяй сістэм. 2) Эмацыянальна-валявая ўстаноўка асобы на што-небудзь (выказванне яе пазіцыі).

Літ.:

Уемов А.И. Вещи, свойства и отношения. М., 1963;

Райбекас А.Я. Вещь, свойство, отношение как философские категории. Томск, 1977;

Проблема связей и отношений в материалистической диалектике. М., 1990.

У.​К.​Лукашэвіч.

т. 1, с. 124

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)