канста́нтны, ‑ая, ‑ае.

Пастаянны, нязменны, устойлівы. Канстантныя формы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

invariable [ɪnˈveəriəbl] adj. нязме́нны; ста́лы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

standfast [ˈstændfɑ:st] adj. надзе́йны, нязме́нны, трыва́лы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

niezmienny

нязменны; сталы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ПАРЫТЭ́НЫЯ ЦЭ́НЫ,

цэны на с.-г. прадукцыю, якія дазваляюць вытворцу за нязменны аб’ём прадукцыі атрымліваць грашовы даход, дастатковы для пакупкі стабільнага набору несельскагаспадарчых спажывецкіх даброт і паслуг.

т. 12, с. 156

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Ста́лы ‘салідны, дарослы’, ‘грунтоўны’, ‘пастаянны, нязменны’ (ТСБМ, Нас., Ласт., Гарэц., Касп., Байк. і Некр., Сцяшк., Сл. ПЗБ, Федар. 4, Сержп. Прымхі, Варл.). Укр. ста́лий, польск. stały ‘пастаянны, нязменны’, чэш. stalý, славац. stály, серб.-харв. ста́лан, славен. stȃlen ‘тс’. Да стаць, першапачаткова незалежны дзеепрыметнік прошлага часу; гл. Сной₁, 604.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

непару́шаны únerschütterlich; unveränderlich, únwandelbar (нязменны); únverbrüchlich (непарушны)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

constant [ˈkɒnstənt] adj.

1. пастая́нны, нязме́нны, заўсёдны;

constant complaints няспы́нныя ска́ргі

2. нязме́нны, ста́лы;

constant voltage пастая́ннае напру́жанне

3. ве́рны;

a constant friend ве́рны ся́бра

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unchanged [ʌnˈtʃeɪndʒd] adj. нязме́нны;

The position is unchanged. Становішча не змянілася.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

unverä́nderlich, únveränderlich a нязме́нны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)