quirky [ˈkwɜ:ki] adj.

1. выкру́тлівы, спры́тны

2. дзі́ўны, нязвы́чны; вы́чварны, мудраге́лісты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

нязвы́чна,

1. Прысл. да нязвычны.

2. безас. у знач. вык. Пра пачуццё нязвычнасці, якое адчувае хто‑н. Навокал было нязвычна ціха і спакойна. Мележ.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

frémdartig a

1) дзі́ўны, нязвы́чны

2) мед. чужаро́дны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пада́тлівасць, ‑і, ж.

Уласцівасць падатлівага. Падатлівасць матэрыялаў. □ [Кароль:] — Не, брат Нязвычны, не раджу я табе быць такім, як я, рахманым і падатлівым: ні да чаго не прывядзе гэта падатлівасць. Трэба быць цвёрдым. Гартны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

unwonted

[ʌnˈwɔntəd]

adj.

1) незвыча́йны; нязвы́чны (пра абста́віны)

2) непрывы́клы, непрызвыча́ены

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Несусве́тны (нісусветны) ’надта вядомы, якіх мала ёсць на свеце’ (бялын., Янк. Мат.), несусве́тнік ’нялюдскі, нядобры (пра чалавека) (Янк. 3.), несусве́ціца ’мана’ (там жа), несусве́цце ’недарэчнасць, бязглуздзіца’ (Юрч.), рус. несусветный ’нязвычны; лоўкі’. Гл. сусвет, свет; зыходная семантыка — ’якога свет не бачыў’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

unaccustomed

[,ʌnəˈkʌstəmd]

adj.

1) непрывы́клы; непрывы́чны, непрызвыча́ены

2) нязвы́чны, нязвы́клы; незнаёмы (пра абста́віны, пра́цу)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

unusual [ʌnˈju:ʒuəl] adj.

1. нязвы́чны, нязвы́клы;

nothing unusual нічо́га асаблі́вага

2. надзвыча́йны, незвыча́йны;

a man of unu sual ability выклю́чна здо́льны чалаве́к

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

необы́чный нязвы́чны, нязвы́клы; (необычайный) незвыча́йны;

необы́чное вре́мя незвыча́йны час;

необы́чные слова́ нязвы́чныя (нязвы́клыя) сло́вы;

необы́чный вид незвыча́йны вы́гляд.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

неўласці́вы, ‑ая, ‑ае.

Не характэрны каму‑, чаму‑н.; нязвычны для каго‑, чаго‑н. Марына Астапаўна прыпынілася, заглянула.. [Арэшкіну] у твар і з неўласцівым ёй раздражненнем сказала: — Пайшлі вы к чорту, Арэшка! Абрыдла мне ўсё гэта! І не чапляйцеся вы да мяне. Шамякін. Цвёрдыя пшаніцы, высеяныя ў неўласцівых для іх глебава-кліматычных умовах, .. змяняюць свае марфалагічныя адзнакі. «Весці».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)