ну, хутчэ́й! na los, schnéller!, mach doch schnéller!;
ну цябе́!разм. geh doch!, bleib mir vom Léibe!; lass mich in Rúh(e);
ну яго́! hol ihn der Kúckuck!;
ну і надво́р’е! das ist vielléicht ein Wétter!
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
phew[fju:]interj.BrE
1. фу!; ну і ну! (перадае здзіўленне і палёгку)
2. ух! (перадае стомленасць)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ну¹, выкл.
Ужыв. пры падахвочванні да якога-н. дзеяння, а таксама пры здзіўленні, абурэнні, пагрозе і іншых пачуццях.
Ну, расказвай!
Ну, годзе ўжо спаць.
Ну і надвор’е ж сёння!
Ну, помні!
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
АНТЫФРА́ЗІС (грэч. antiphrasis) у літаратуры, стылістычная фігура, ужыванне слова ў процілеглым, звычайна іранічным, значэнні. Часцей сустракаецца ў сатыр. творах, напр. у байцы К.Крапівы «Мандат» пра асла гаворыцца: «Ну й розум. Вось дык галава!».
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Come on!
За мно́ю! Хадзе́м хутчэ́й! Калі́ ла́ска (про́сячы); А ну! Ды ну!
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
well5[wel]interj.
1.ну, ну вось, ну дык што (выражае здзіўленне, згоду, сумненне, уступку і да т.п.);
Well, you do surprise me!Ну і дзіва!;
Well, here we are at last!Ну вось, нарэшце мы тут!;
Well done! Здорава! (выражае адабрэнне);
Well met! Якая прыемная сустрэча!
2. так, такі́м чы́нам (ужываецца як уступнае слова пры заўвазе або для ўзнаўлення размовы);
Well, the next day… Такім чынам, на наступны дзень…
♦
well I never (did)!datedну і ну! (выражае здзіўленне)
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ПАБУДЖА́ЛЬНЫ СКАЗ,
камунікатыўна-сінтаксічная адзінка мовы, што служыць для перадачы такіх інтэнцый асобы, што гаворыць, як просьба, прапанова, патрабаванне, парада, рэкамендацыя, заклік, загад і інш. П.с. ўласціва мадальнасць волевыяўлення («Адпачывай!» = «Я хачу, каб ты адпачываў») або неабходнасці («Хай ён болей чытае!» = «Яму неабходна болей чытаць»). Гэтымі значэннямі ў плане зместу звязваецца асоба, што гаворыць, з асобай (або персаніфікаванай з’явай ці прадметам), да якой звернута маўленне («Пасядзіце тут крыху, бабуля», «Хай квітнее наш край!», «Паляціце, хмаркі, у родную старонку!»). Сродкі выражэння пабуджэння і пабудовы пабуджальнай сінтакс. канструкцыі: інтанацыя, формы загаднага ладу дзеяслова, зваротак, інш. лексічныя і граматычныя катэгорыі, што набываюць пабуджальнае значэнне ў адпаведным кантэксце ці кансітуацыі («На кнігу!», «Маўчаць!», «Досыць ліць слёзы!», «Ну-ну, што далей?» і інш.).