прарэ́ктар, -а, мн. -ы, -аў, м.

Намеснік рэктара.

П. па навуковай рабоце.

|| прым. прарэ́ктарскі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

замести́тель наме́снік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наме́стник ист. наме́снік, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

замдире́ктора (замести́тель дире́ктора) наме́снік дырэ́ктара.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зампре́д (замести́тель председа́теля) наме́снік старшыні́.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прарэ́ктар, ‑а, м.

Намеснік рэктара.

[Ад лац. pro — замест і rector — правіцель, кіраўнік.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ві́цэ-ка́нцлер, ‑а, м.

Намеснік канцлера.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

няўло́ўны, -ая, -ае.

1. Такі, якога цяжка злавіць, застаць дзе-н.

Ваш намеснік н.

2. Ледзь прыкметны.

Н. рух.

Н. пах сена.

|| наз. няўло́ўнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прако́нсул, ‑а, м.

Гіст. Намеснік правінцыі ў Старажытныя Рыме.

[Лац. proconsul.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

deputy [ˈdepjuti] n.

1. наме́снік;

the deputy cha irman наме́снік старшыні́

2. дэпута́т, член (парламента)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)