зала́таць сов. наложи́ть запла́ту; заплата́ть, залата́ть;

з. рука́ў — заплата́ть (залата́ть) рука́в

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Налажы́цца ’прывучыцца, прыстасавацца’ (Нас.), ’прызвычаіцца, прывыкнуць’: Ты хлопец цэпкі, скора наложышся рабіць як трэба (Кудравец), параўн. польск. nałożyć się ’тс’, параўн. рус. наложи́ть ’шчыра працаваць, займацца чым-небудзь’. Ад налажы́ць ’схіліць, прывучыць’, параўн. з іншым вакалізмам наляга́ць, нале́гчы ’рабіць намаганне; насядаць’. Гл. налог, налога.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

накла́сці сов.

1. наложи́ть; (навалить в каком-л. количестве — ещё) накла́сть;

н. на машы́ну мяшко́ў — наложи́ть (накла́сть) на маши́ну мешко́в;

н. мі́ску ка́шы — наложи́ть (накла́сть) ми́ску ка́ши;

2. см. налажы́ць 2;

3. разг., груб. (побить кого-л.) накла́сть; всы́пать (кому)

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Gladium facere culcitam

Зрабіць падушку з мяча (г. зн. пакончыць з сабою).

Сделать подушку из меча (т. е. покончить с собой).

бел. Налажыць/накласці на сябе рукі. Скараціць сабе век.

рус. Наложить на себя руки. Покончить с собой.

фр. Se donner la mort (Принести себе смерть).

англ. To commit suicide (Совершить самоубийство).

нем. Hand an sich legen (Руку на себя наложить). Sich den Tod geben (Покончить с собой).

Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)

афарбава́ць сов.

1. окра́сить, вы́красить;

а. ткані́ну — окра́сить ткань;

2. перен. (наложить отпечаток) окра́сить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

повя́зка павя́зка, -кі ж.;

наложи́ть повя́зку на ра́ну налажы́ць павя́зку на ра́ну;

ги́псовая повя́зка гі́псавая павя́зка;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

штраф штраф, род. штра́фу м.;

наложи́ть штраф накла́сці штраф;

взима́ть штраф браць штраф;

заплати́ть штраф заплаці́ць штраф;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

напластава́ць сов.

1. (наложить пластами) наслои́ть, напластова́ть;

2. (разделить на слои) наслои́ть;

н. слюды́ — наслои́ть слюды́

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

нало́женный

1. нало́жаны;

2. накла́дзены, мног. панаклада́ны, панакла́дваны; см. наложи́ть;

3. (о платеже) накладны́;

нало́женный платёж накладна́я пла́та.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

перечи́нить сов., разг.

1. (починить всё, многое) папра́віць; (отремонтировать) парама́нтаваць; (наложить заплаты) пала́таць, пала́піць;

2. (починить заново) перавастры́ць (ало́вак);

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)