надури́ть сов., прост.

1. надуры́ць; (наделать глупостей) нарабі́ць глу́пства;

2. (нашалить) надурэ́цца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

навози́ться​II сов., разг.

1. надурэ́цца, насваво́льнічаць, навалту́зіцца;

2. (нахлопотаться, намучиться) наважда́цца; наму́чыцца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)